พระวินัยปิฎก ภิกขุนีวิภังค์ · ปาฏิเทสนียกัณฑ์
บทสรุป
เล่ม ๓Text layerBuddha’s wordsItems ๔๙๔ (Royal Thai)3/3 in ปาฏิเทสนียกัณฑ์4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระวินัยปิฎก ภิกขุนีวิภังค์ ปาฏิเทสนียกัณฑ์ บทสรุป (Royal Thai Volume 3 · Mahachula Volume 3 · Mahamakut Volume 5 · Chaloem Phrakiat Volume 3)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 3, pp. 393–394
อนาปัตติวาร
ภิกษุณีผู้อาพาธ ๑ ภิกษุณีเป็นผู้อาพาธขอได้มา หายอาพาธแล้วจึง ฉัน ๑ภิกษุณีฉันนมเปรี้ยวที่เหลือของภิกษุณีผู้อาพาธ ๑ภิกษุณีขอ นมเปรี้ยวต่อญาติ ๑ ภิกษุณีขอนมเปรี้ยวต่อคนปวารณา ๑ ภิกษุณีขอเพื่อ ประโยชน์แก่ผู้อื่น ๑ ภิกษุณีซื้อมาด้วยทรัพย์ของตน ๑ ภิกษุณีผู้วิกลจริต ๑ ภิกษุณีผู้เป็นต้นบัญญัติ ๑ ภิกษุณีเหล่านี้ไม่ต้องอาบัติแล
จบ ปาฏิเทสนียสิกขาบทที่ ๘
บทสรุป
{๔๙๔}แม่เจ้าทั้งหลาย ธรรมคือปาฏิเทสนียะ ๘ สิกขาบท ข้าพเจ้ายกขึ้น แสดงแล้วแล ข้าพเจ้าขอถามท่านทั้งหลายในธรรมคือปาฏิเทสนียะ๘สิกขาบท นั้นว่า “ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ” ข้าพเจ้าขอถามแม้ครั้งที่ ๒ ว่า “ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ” ข้าพเจ้าขอถามแม้ครั้งที่ ๓ ว่า “ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ” ท่านทั้งหลายบริสุทธิ์แล้วในธรรมคือ ปาฏิเทสนียะทั้ง ๘ สิกขาบทเหล่านี้ เหตุนั้นจึงนิ่ง ข้าพเจ้าขอทรงความข้อ นี้ไว้ด้วยอาการอย่างนี้
จบ ปาฏิเทสนียกัณฑ์ในภิกขุนีวิภังค์
แม่เจ้าทั้งหลาย อนึ่ง ธรรมคือเสขิยะเหล่านี้แลมาสู่อุทเทส
๑. ปริมณฑลวรรค
๑. ปริมณฑลสิกขาบท
เรื่องนุ่งห่มเป็นปริมณฑล
{๔๙๕} [๑๒๔๐] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหาร เชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ครั้งนั้นแล พวกภิกษุณีฉัพพัคคีย์นุ่งผ้าเลื้อยหน้าบ้าง เลื้อยหลังบ้าง พวกชาวบ้านพา กันเพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า “ไฉนภิกษุณีทั้งหลายจึงได้นุ่งผ้าเลื้อย หน้าบ้าง เลื้อยหลังบ้าง เหมือนพวกสตรีคฤหัสถ์ผู้บริโภคกามเล่า”ภิกษุณีทั้งหลายได้ยินชาวบ้านเหล่านั้นเพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาอยู่ บรรดาภิกษุณีผู้มักน้อย ... ต่างพากันเพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า “ไฉน พวกภิกษุณีฉัพพัคคีย์จึงได้นุ่งผ้าเลื้อยหน้าบ้างเลื้อยหลังบ้างเล่า” ครั้น แล้วได้แจ้งเรื่องนั้นแก่ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุทั้งหลายได้กราบทูลเรื่องนั้นแด่ พระผู้มีพระภาคเจ้า
- ๑เสขิยกัณฑ์ ตอนหรือส่วนว่าด้วยเสขิยะ มี ๗๕ สิกขาบท เป็นสาธารณบัญญัติ เนื้อความของ แต่ละสิกขาบท มีนัยดังที่ได้แสดงไว้ในเสขิยกัณฑ์ของฝ่ายภิกษุ ในภิกขุนีวิภังค์นี้ท่านแสดง ความย่อไว้โดยละวรรคที่ ๒ ถึงวรรคที่ ๖ ในเสขิยกัณฑ์ทั้งของฝ่ายภิกษุและฝ่ายภิกษุณีมี จำนวนวรรคเและสิกขาบทเท่ากัน พึงดูเนื้อความโดยพิสดารของแต่ละสิกขาบทในเสขิยกัณฑ์ ของฝ่ายภิกษุ ใน วิ.มหาวิ. (แปล) ๒/๕๗๖-๖๕๔/๗๔๐-๘๑๐)
End of บทสรุป