พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ · ปายาสิกวรรค
๒. อาคาริยวิมาน ที่ ๒
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๖๖ (Royal Thai)2/10 in ปายาสิกวรรค4 editions
_______
๒. ทุติยอคาริยวิมาน
๒. ทุติยอคาริยวิมาน
ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่สองสามีภรรยา
ผู้เป็นดังอู่ข้าวอู่น้ำของพระสงฆ์ เรื่องที่ ๒
(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรตนหนึ่งว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ ปายาสิกวรรค อาคาริยวิมาน ที่ ๒ (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 48 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 116–117 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 132–132
ยถา วนํ จิตฺตลตํ ปภาสติ
อุยฺยานเสฏฺฐํ ติทสานมุตฺตมํ
ตถูปมํ ตุยฺหมิทํ วิมานํ
โอภาสยํ ติฏฺฐติ อนฺตลิกฺเข.
สวนจิตรลดาเป็นสวนประเสริฐชั้นดีเยี่ยม
ของทวยเทพชั้นไตรทศ ส่องแสงสว่างไสวฉันใด
วิมานของท่านนี้ก็มีอุปมาฉันนั้น
ส่องแสงสว่างไสวอยู่ในอากาศ
เทวิทฺธิปตฺโตสิ มหานุภาโว
มนุสฺสภูโต กิมกาสิ ปุญฺญํ
เกนาสิ เอวญฺชลิตานุภาโว
วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ.
ท่านได้บรรลุเทวฤทธิ์ มีอานุภาพมาก
เมื่อท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้
เพราะบุญอะไรท่านจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง
และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้
โส เทวปุตฺโต อตฺตมโน โมคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิโต
ฯเปฯ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.
เทพบุตรนั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม
จึงตอบปัญหาผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า
อหญฺจ ภริยา จ มนุสฺสโลเก
โอปานภูตา ฆรมาวสิมฺหา
อนฺนญฺจ ปานญฺจ ปสนฺนจิตฺตา
สกฺกจฺจ ทานํ วิปุลํ อทมฺห.
ข้าพเจ้าและภรรยาเมื่อยังครองเรือนอยู่ในมนุษยโลก
ได้เป็นดังอู่ข้าวอู่น้ำ มีจิตเลื่อมใส
ได้ถวายข้าวและน้ำเป็นทานอย่างไพบูลย์โดยเคารพ
เตน เมตาทิโส วณฺโณ ฯเปฯ
วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ.
ทุติยอคาริยวิมานํ ทุติยํ.
[๑๐๕๘-๑๐๕๙] เพราะบุญนั้นข้าพเจ้าจึงมีผิวพรรณงามเช่นนี้ ฯลฯ
และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้
ทุติยอคาริยวิมานที่ ๒ จบ
End of ๒. อาคาริยวิมาน ที่ ๒