พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ · ปายาสิกวรรค
๕. อุปัสสยทายกวิมาน ที่ ๒
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๖๙ (Royal Thai)5/10 in ปายาสิกวรรค4 editions
_______
๕. ทุติยอุปสฺสยทายกวิมาน
๕. ทุติยอุปัสสยทายกวิมาน
ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่สองสามีภรรยาผู้บำรุงพระอรหันต์ เรื่องที่ ๒
(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรตนหนึ่งว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ ปายาสิกวรรค อุปัสสยทายกวิมาน ที่ ๒ (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 48 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 119–119 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 134–134
สุริโย ยถา วิคตวลาหเก นเภ
ฯเปฯ
[๑๐๗๕-๑๐๗๘] ดวงอาทิตย์ปราศจากเมฆหมอกส่องแสงสว่างอยู่ในนภากาศฉันใดวิมานของท่านนี้ก็มีอุปมาฉันนั้น ส่องแสงสว่างไสวอยู่ในอากาศ
ฯลฯ
(อธิบายนอกนี้พึงให้พิสดารเหมือนวิมานข้างต้น)
(ยถา เหฏฺฐาวิมานํ, ตถา วิตฺถาเรตพฺพํ.) วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ. ทุติยอุปสฺสยทายกวิมานํ ปญฺจมํ.
[๑๐๗๙-๑๐๘๐] และรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้
ทุติยอุปัสสยทายกวิมานที่ ๕ จบ
End of ๕. อุปัสสยทายกวิมาน ที่ ๒