arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · ตุวรทายิวรรค

๑. ตุวรัฏฐิทายกเถราปทาน (๒๔๑)

เล่ม ๓๒

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๔๓ (Royal Thai)1/10 in ตุวรทายิวรรค4 editions

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ตุวรทายิวรรค ตุวรัฏฐิทายกเถราปทาน (๒๔๑) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)

The Mahamakut edition prints the commentary in the same volumes as the canon, so this text includes commentary.

ไทย (มหามกุฏฯ), vol. 71, pp. 661–662

Page 661

ตุวรทายิวรรคที่ ๒๕

ตุวรัฏฐิทายกเถราปทานที่ ๑ (๒๔๑)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดินแดง

[๒๔๓] ในกาลก่อน เราเป็นนายพรานเนื้อ (เที่ยว) อยู่ในป่าใหญ่

เราเห็นดินแดง จึงได้ถือเอามาถวายแก่สงฆ์.

ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้ถวายทานใดในกาลนั้น ด้วย

ทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายก้อนดินแดง.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ

อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระตุวรัฏฐิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบตุวรัฏฐิทายกเถราปทาน

ตุวรทายกวรรคที่ ๒๕

๒๔๑. อรรถกถาตุวรัฏฐทายกเถราปทาน๑

พึงทราบเรื่องราวในอปทานที่ ๑ ในวรรคที่ ๒๕ ดังต่อไปนี้ :-บทว่า ภริตฺวา ตุวรมาทาย ความว่า เราได้ถือเอาดินแดงด้วยภาชนะ แล้วได้ถวายแก่พระสงฆ์ผู้อยู่ในท่ามกลางป่า.

จบอรรถกถาตุวรัฏฐทายกเถราปทาน

๑. บาลีว่า ตุวรัฏฐิทายกเถราปทาน.

Page 662

นาคเกสริยเถราปทานที่ ๒ (๒๔๒)

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกบุนนาค

[๒๔๔] เราใส่ลูกธนูไว้ในแล่งแล้ว เข้าไปยังท่ามกลางป่า ได้

เห็นต้นบุนนาคมีดอกเป็นพวง อันขึ้นอยู่ใกล้ทางเดิน จึงประคองด้วยมือทั้งสอง ประนมกรอัญชลีบนเศียรเกล้า บูชาแด่พระพุทธเจ้าพระนามว่าติสสะ ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก.

ในกัปที่ ๙๒ แต่กัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้

ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา.

ในกัปที่ ๗๗ แต่กัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่า

สโมกขรณะ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพละมาก.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ

อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระนาคเกสริยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบนาคเกสริยเถราปทาน

End of ๑. ตุวรัฏฐิทายกเถราปทาน (๒๔๑)