พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · ตุวรทายิวรรค
๙. พิมพิชาลปุปผิยเถราปทาน (๒๔๙)
เล่ม ๓๒Text layerBuddha’s wordsItems ๒๕๑ (Royal Thai)9/10 in ตุวรทายิวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ตุวรทายิวรรค พิมพิชาลปุปผิยเถราปทาน (๒๔๙) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 32, pp. 416–417
๙. พิมพิชาลปุปผิยเถราปทาน
บุพประวัติของพระพิมพิชาลปุปผิยเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกมะกล่ำหลวง
(ท่านพระพิมพิชาลปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๒๕๑} [๓๐] พระสยัมภูชินเจ้าผู้อัครบุคคลพระนามว่าปทุมุตตระทรงประกาศสัจจะ ๔ ทรงแสดงอมฤตบทอยู่
[๓๑] ในกาลนั้น เรารวบรวมดอกมะกล่ำหลวงจนได้มากแล้วบูชาแด่ พระพุทธเจ้าผู้เป็นจอมมนุษย์ ผู้คงที่
[๓๒] ในกัปที่ ๖๘ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๔ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่ากิญชไกรสร สมบูรณ์ด้วยรัตนะ๗ ประการ มีกำลังมาก[๓๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระพิมพิชาลปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ พิมพิชาลปุปผิยเถราปทานที่ ๙
๑๐. อุททาลกทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระอุททาลกทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกคูน
(ท่านพระอุททาลกทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๒๕๒} [๓๔] พระสยัมภูผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไรพระนามว่ากุกกุธะเสด็จออก จากป่าทึบเสด็จถึงแม่นํ้าใหญ่[๓๕] ในกาลนั้นเรามีใจเลื่อมใสได้ถือเอาดอกคูนมาถวายแด่พระสยัมภู ผู้สำรวมอินทรีย์เป็นอันดี ผู้ซื่อตรง[๓๖] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายดอกไม้[๓๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอุททาลกทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล
จบ อุททาลกทายกเถราปทานที่ ๑๐
------
รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. ตุวรัฏฐิทายกเถราปทาน ๒. นาคเกสริยเถราปทาน
๓. นฬินเกสริยเถราปทาน ๔. วิรวิปุปผิยเถราปทาน
๕. กุฏิธูปกเถราปทาน ๖. ปัตตทายกเถราปทาน
๗. ธาตุปูชกเถราปทาน ๘. สัตตสัตตลิปุปผปูชกเถราปทาน
๙. พิมพิชาลปุปผิยเถราปทาน ๑๐. อุททาลกทายกเถราปทาน
บัณทิตทั้งหลายนับคาถาได้ ๓๗ คาถา ฉะนี้แล
จบ ตุวรทายิวรรคที่ ๒๕
End of ๙. พิมพิชาลปุปผิยเถราปทาน (๒๔๙)