arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · พันธุชีวกวรรค

๒. ตัมพปุปผิยเถราปทาน (๑๕๒)

เล่ม ๓๒

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๕๔ (Royal Thai)2/10 in พันธุชีวกวรรค4 editions

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน พันธุชีวกวรรค ตัมพปุปผิยเถราปทาน (๑๕๒) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 32, pp. 310–311

Page 310

นัยว่า ท่านพระพันธุชีวกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ พันธุชีวกเถราปทานที่ ๑

๒. ตัมพปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระตัมพปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาต้นโพธิ์ด้วยดอกไม้สีแดง

(ท่านพระตัมพปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๕๔} [๗] เราเป็นผู้ประกอบในการงานของบุคคลอื่นได้ทำความผิดไว้แล้ว เพียบพร้อมด้วยภัยเวรจึงวิ่งหนีไปตามราวป่า[๘] เราได้เห็นต้นไม้มีดอกบานสะพรั่งเป็นกลุ่มก้อนที่ธรรมชาติ สร้างสรรค์ไว้ดี จึงเอาดอกสีแดงไปเกลี่ยลงที่ต้นพระโพธิพฤกษ์[๙] เราได้กวาดต้นแคฝอยซึ่งเป็นต้นที่ตรัสรู้อันอุดมนั้นแล้วเข้าไป นั่งขัดสมาธิที่โคนต้นพระโพธิพฤกษ์[๑๐] คนทั้งหลายแสวงหาทางไปอยู่ได้มาใกล้เรา และเราเห็นชน เหล่านั้น ณ ที่นั้นแล้วหวนระลึกถึงพระโพธิพฤกษ์อันอุดมได้[๑๑] และเรามีใจผ่องใสไหว้ต้นพระโพธิพฤกษ์แล้วตกลงไปในเหวที่น่ากลัว ลึกหลายชั่วลำตาล

[๑๒] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาต้นพระโพธิพฤกษ์ด้วย ดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่ง การบูชาโพธิพฤกษ์

Page 311

[๑๓] ในกัปที่ ๓ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนาม ว่าสัมมสิตะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๑๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระตัมพปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ตัมพปุปผิยเถราปทานที่ ๒

๓. วีถิสัมมัชชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระวีถิสัมมัชชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการกวาดถนนและยกธง

(ท่านพระวีถิสัมมัชชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๕๕} [๑๕] เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้าผู้นายกของโลกมีพระรัศมีเปล่งปลั่ง ดังดวงอาทิตย์อุทัย เหลืองอร่ามเหมือนดวงจันทร์ เสด็จ ดำเนินไปดังดวงจันทร์ในวันเพ็ญ[๑๖] ภิกษุสงฆ์ประมาณ ๖๘,๐๐๐ องค์ล้วนเป็นพระขีณาสพ แวดล้อม พระสัมพุทธเจ้าผู้เป็นจอมมนุษย์ องอาจในหมู่นรชน[๑๗] เรามีจิตเลื่อมใสจึงกวาดถนนนั้น ในเมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้นายกของโลกเสด็จไปก็ยกธงขึ้นที่ถนนนั้น

End of ๒. ตัมพปุปผิยเถราปทาน (๑๕๒)