arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · มันทารวปุปผิยวรรค

๙. ติมิรปุปผิยเถราปทาน (๓๖๙)

เล่ม ๓๒

Text layerBuddha’s wordsItems ๓๗๑ (Royal Thai)9/10 in มันทารวปุปผิยวรรค4 editions

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน มันทารวปุปผิยวรรค ติมิรปุปผิยเถราปทาน (๓๖๙) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)

The Mahamakut edition prints the commentary in the same volumes as the canon, so this text includes commentary.

ไทย (มหามกุฏฯ), vol. 71, pp. 844–845

Page 844

ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้บูชาพระปัจเจกพุทธเจ้าด้วย

ดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ

อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระเอกจัมปกปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบเอกจัมปกปุปผิยเถราปทาน

ติมิรปุปผิยเถราปทานที่ ๙ (๓๖๙)

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกดีหมี

[๓๗๑] เราเที่ยวไปตามกระแสน้ำใกล้ฝั่งแม่น้ำจันทภาดา ได้

เห็นพระปัจเจกพุทธเจ้าปราศจากกิเลสธุลี เหมือนพญารังมีดอกบาน.

เรามีจิตเลื่อมใสโสมนัส ถือเอาดอกดีหมีมาโปรยลง

เหนือศีรษะ บูชาพระปัจเจกพุทธเจ้าผู้เป็นมุนีอันอุดม.

ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้บูชาพระปัจเจกพุทธเจ้าด้วย

ดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา.

Page 845

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ

อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระติมิรปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบติมิรปุปผิยเถราปทาน

สลฬปุปผิยเถราปทานที่๑๐ (๓๗๐)

ว่าด้วยผลแห่งกาลบูชาด้วยดอกช้างน้าว

[๓๗๒] ในกาลนั้น เราเป็นกินนรอยู่ที่ใกล้ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา

ครั้งนั้น เราได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐกว่านระเสด็จจงกรมอยู่.

เราได้เลือกเก็บดอกไม้ช้างน้าวมาถวาย แด่พระพุทธเจ้า

ผู้ประเสริฐสุด พระมหาวีรเจ้าทรงสูดกลิ่นดอกช้างน้าวมีกลิ่นหอมดังดอกไม้ทิพย์.

เมื่อขณะที่เราดูอยู่นั้น พระมหาวีรสัมพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้เป็นนายกของโลก ทรงรับแล้ว ทรงสูดกลิ่น.

เรามีจิตเลื่อมใสโสมนัส ถวายบังคมพระองค์ผู้อุดมกว่า

สัตว์ ประนมกรอัญชลีแล้ว กลับขึ้นสู่ภูเขาอีก.

End of ๙. ติมิรปุปผิยเถราปทาน (๓๖๙)