arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · สกจิตตนิยวรรค

๒. อาโปปุปผิยเถราปทาน (๖๒)

เล่ม ๓๒

Text layerBuddha’s wordsItems ๖๔ (Royal Thai)2/10 in สกจิตตนิยวรรค4 editions

๒. อาโปปุปฺผิยตฺเถราปทาน

๒. อาโปปุปผิยเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระอาโปปุปผิยเถระ

(พระอาโปปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สกจิตตนิยวรรค อาโปปุปผิยเถราปทาน (๖๒) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 32, pp. 162–162 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 32, pp. 203–204

บาลี (มหาจุฬาฯ)

วิหารา อภินิกฺขมฺม อพฺภุฏฺฐาสิ <580> จ จงฺกเม

จตุสจฺจํ ปกาสนฺโต เทเสนฺโต <581> อมตํ ปทํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิขี เสด็จออกจากวิหาร แล้วเสด็จขึ้นที่จงกรม เมื่อประกาศสัจจะ ๔ ทรงแสดงอมตบท

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สิขิสฺส คิรมญฺญาย พุทฺธเสฏฺฐสฺส ตาทิโน

นานาปุปฺผํ คเหตฺวาน อากาสมฺหิ สโมกิรึ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าพเจ้ารู้พระดำรัสของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด พระนามว่าสิขี ผู้คงที่แล้ว จึงจับดอกไม้ต่าง ๆ โยนขึ้นไปในอากาศ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เตน กมฺเมน ทิปทินฺท โลกเชฏฺฐ นราสภ

ปตฺโตมฺหิ อจลํ ฐานํ หิตฺวา ชยปราชยํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน ด้วยผลกรรมนั้น ข้าพระองค์ละความชนะและความแพ้ได้แล้ว บรรลุฐานะที่ไม่หวั่นไหว

Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. 1ความชนะ ในที่นี้หมายถึงทิพยสมบัติและมนุษยสมบัติ (ขุ.อป.อ. ๒/๙/๑๐๗) ความแพ้ ในที่นี้หมายถึงทุกข์ในอบาย ๔ (ขุ.อป.อ. ๒/๙/๑๐๗)
  2. 2ฐานะที่ไม่หวั่นไหว ในที่นี้หมายถึงพระนิพพาน (ขุ.อป.อ. ๒/๙/๑๐๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ)

๐. เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุปฺผปูชายิทํ ผลํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อิโต วีสติกปฺปมฺหิ สุเมโธ นาม ขตฺติโย

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ในกัปที่ ๒๐ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิพระนามว่าสุเมธะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อาโปปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อาโปปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ ทุติยํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระอาโปปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อาโปปุปผิยเถราปทานที่ ๒ จบ

End of ๒. อาโปปุปผิยเถราปทาน (๖๒)