พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๓
๕. วีตโสกเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๒๘๒ (Royal Thai)5/10 in วรรคที่ ๓4 editions
_______
๕. วีตโสกตฺเถรคาถา
๕. วีตโสกเถรคาถา
ภาษิตของพระวีตโสกเถระ
(พระวีตโสกเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๓ วีตโสกเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 297–297 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 359–359
เกเส เม โอลิขิสฺสนฺติ กปฺปโก อุปสงฺกมิ
ตโต อาทาสมาทาย สรีรํ ปจฺจเวกฺขิสํ.
ช่างกัลบกเข้ามาหาเรา ด้วยคิดว่า จักตัดผมของเรา
เราจึงรับเอากระจกจากช่างกัลบกนั้นมาส่องดูร่างกาย
ตุจฺโฉ กาโย อทิสฺสิตฺถ อนฺธกาโร (๑) ตโม พฺยคา
สพฺเพ โจฬา สมุจฺฉินฺนา นตฺถิทานิ ปุนพฺภโวติ.
วีตโสโก เถโร.
- 1ก. อนฺธกาเร
ร่างกายได้ปรากฏเป็นสภาพว่างเปล่า
ความบอด ความมืดได้สิ้นไป
กิเลสดุจผ้าขี้ริ้วทั้งปวง เราตัดขาดด้วยดีแล้ว
บัดนี้ ไม่มีการเกิดอีก
End of ๕. วีตโสกเถรคาถา