arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๔

๑. มิคสิรเถรคาถา

เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๘๘ (Royal Thai)1/10 in วรรคที่ ๔4 editions

_______

๔. จตุตฺถวคฺค

๑. มิคสิรตฺเถรคาถา

๔. จตุตถวรรค

หมวดที่ ๔

๑. มิคสิรเถรคาถา

ภาษิตของพระมิคสิรเถระ

(พระมิคสิรเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๔ มิคสิรเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 299–299 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 362–362

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยโต อหํ ปพฺพชิตฺวา (๑) สมฺมาสมฺพุทฺธสาสเน

วิมุจฺจมาโน อุคฺคจฺฉึ กามธาตุํ อุปจฺจคํ.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ฉ.ม. ปพฺพชิโต
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

จำเดิมแต่กาลที่เราได้บวชในพระศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

เมื่อจะหลุดพ้น ได้บรรลุ ล่วงเสียซึ่งกามธาตุ

Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. 1ก้าวล่วงโลกที่ยังเกี่ยวข้องอยู่ด้วยการเสพกามด้วยอนาคามิมรรคฌาน (ขุ.เถร.อ. ๑/๘๒/๔๗๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ)

พฺรหฺมุโน เปกฺขมานสฺส ตโต จิตฺตํ วิมุจฺจิ เม

อกุปฺปา เม วิมุตฺตีติ สพฺพสํโยชนกฺขยาติ.

มิคสิโร เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ต่อแต่นั้น เมื่อเราเพ่งธรรมของพระพุทธเจ้าผู้เป็นดังพรหม

จิตจึงหลุดพ้นและมารู้ชัดว่า ความหลุดพ้นของเราไม่กำเริบ

เพราะความสิ้นไปแห่งสังโยชน์ทั้งปวง