พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๔
๕. สัมพหุลกัจจานเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๒๙๒ (Royal Thai)5/10 in วรรคที่ ๔4 editions
_______
๕. สมฺพุลกจฺจานตฺเถรคาถา
๕. สัมพุลกัจจานเถรคาถา
ภาษิตของพระสัมพุลกัจจานเถระ
(พระสัมพุลกัจจานเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ ดังนี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๔ สัมพหุลกัจจานเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 300–301 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 364–364
เทโว จ วสฺสติ เทโว จ คฬคฬายติ
เอกโก จาหํ เภรเว พิเล วิหรามิ
ตสฺส มยฺหํ เอกกสฺส เภรเว พิเล วิหรโต
นตฺถิ ภยํ วา ฉมฺภิตตฺตํ วา โลมหํโส วา.
ฝนตกไปเถิด ฟ้าร้องครืน ๆ ไปเถิด
และเราคนเดียวอยู่ในถ้ำที่น่ากลัว
ถึงเราคนเดียวจะอยู่ในถ้ำที่น่ากลัว
ก็ไม่มีความกลัว ความสะดุ้งหวาดเสียว หรือขนลุกขนพอง
ธมฺมตา มมสา ยสฺส เม
เอกกสฺส เภรเว พิเล
วิหรโต นตฺถิ ภยํ วา
ฉมฺภิตตฺตํ วา โลมหํโส วาติ. สมฺพุลกจฺจาโน (๑) เถโร.
- 1ม. สมฺพหุลกจฺจาโน
การที่เราคนเดียวอยู่ในถ้ำที่น่ากลัว
ก็ไม่มีความกลัว ความสะดุ้งหวาดเสียว
หรือขนลุกขนพอง นี้เป็นธรรมดา
End of ๕. สัมพหุลกัจจานเถรคาถา