arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · ฉักกนิบาต

๗. คุตตาเถรีคาถา

เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๔๕๗ (Royal Thai)7/8 in ฉักกนิบาต4 editions

_______

๗. คุตฺตาเถรีคาถา

๗. คุตตาเถรีคาถา

ภาษิตของพระคุตตาเถรี

(พระผู้มีพระภาคเมื่อจะทรงอนุเคราะห์พระคุตตาเถรีได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา ฉักกนิบาต คุตตาเถรีคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 54 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 451–452 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 581–582

บาลี (มหาจุฬาฯ)

คุตฺเต ยทตฺถํ ปพฺพชฺชา หิตฺวา ปุตฺตํ สมุสฺสยํ (๑)

ตเมว อนุพฺรูเหหิ มา จิตฺตสฺส วสํ คมิ.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ฉ.ม. วสุํปิยํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

คุตตา การละบุตรและสมบัติอันเป็นที่รัก

ออกบวชเพื่อประโยชน์แก่นิพพานใด

เธอจงพอกพูนนิพพานนั้นเนือง ๆ เถิด

อย่าตกอยู่ในอำนาจจิต

บาลี (มหาจุฬาฯ)

จิตฺเตน วญฺจิตา สตฺตา มารสฺส วิสเย รตา

อเนกชาติสํสารํ สนฺธาวนฺติ อวินฺทึสุ. (๑)

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ฉ.ม. อวิทฺทสู
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

สัตว์ทั้งหลายผู้ยังไม่รู้แจ้ง ถูกจิตลวงแล้ว

ยินดีในสิ่งที่เป็นวิสัยของมาร

ย่อมพากันท่องเที่ยวไปสู่ชาติสงสารมิใช่น้อย

บาลี (มหาจุฬาฯ)

กามจฺฉนฺทญฺจ พฺยาปาทํ สกฺกายทิฏฺฐิเมว จ

สีลพฺพตปรามาสํ วิจิกิจฺฉญฺจ ปญฺจมํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุณี เธอละสังโยชน์เบื้องต่ำ ๕ อย่างนี้ คือ

สักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา สีลัพพตปรามาส

กามราคะ ปฏิฆะ

Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. 1สักกายทิฏฐิ (ความเห็นว่าเป็นตัวของตน) วิจิกิจฉา (ความสงสัย) สีลัพพตปรามาส (ความถือมั่น ศีลพรต) กามราคะ (ความกำหนัดในกาม) ปฏิฆะ (ความหงุดหงิดขัดเคือง) รูปราคะ (ความปรารถนา ในรูปภพ) อรูปราคะ (ความปรารถนาในอรูปภพ) มานะ (ความสำคัญตน) อุทธัจจะ (ความฟุ้งซ่าาน) อวิชชา (ความไม่รู้จริง)
บาลี (มหาจุฬาฯ)

สํโยชนานิ เอตานิ ปชหิตฺวาน ภิกฺขุนี

โอรมฺภาคมนียานิ นยิทํ ปุนเรหิสิ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ให้ขาดแล้ว อย่าได้กลับมาสู่กามภพนี้อีก

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ราคํ มานํ อวิชฺชญฺจ อุทฺธจฺจญฺจ วิวชฺชิย

สํโยชนานิ เฉตฺวาน ทุกฺขสฺสนฺตํ กริสฺสสิ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เธอละเว้นรูปราคะ อรูปราคะ มานะ อุทธัจจะ อวิชชา

ตัดสังโยชน์ทั้งหลายแล้ว จะทำที่สุดทุกข์ได้

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เขเปตฺวา ชาติสํสารํ ปริญฺญาย ปุนพฺภวํ

ทิฏฺเฐ ธมฺเมว นิจฺฉาตา อุปสนฺตา จริสฺสตีติ.

คุตฺตา เถรี.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ทำชาติสงสารให้สิ้นไปแล้ว

กำหนดรู้ภพใหญ่

หมดความทะยานอยาก

จะเป็นผู้สงบระงับอยู่ในปัจจุบัน