พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · กิเลสสังยุต
๘. ตัณหาสูตร
เล่ม ๑๗Text layerBuddha’s wordsItems ๕๐๖ (Royal Thai)7/9 in กิเลสสังยุต4 editions
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค กิเลสสังยุต ตัณหาสูตร (Royal Thai Volume 17 · Mahachula Volume 17 · Mahamakut Volume 27 · Chaloem Phrakiat Volume 17)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 17, pp. 344–344
๘. ตัณหาสูตร
ว่าด้วยฉันทราคะในรูปตัณหาเป็นต้นเป็นอุปกิเลสแห่งจิต
{๕๐๖} [๓๒๙] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในรูปตัณหา
นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในสัททตัณหา... ในคันธตัณหา ... ในรสตัณหา ... ในโผฏฐัพพตัณหา … ในธัมมตัณหา นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อใดแลภิกษุละอุปกิเลสแห่งจิตในฐานะ ๖ นี้ได้
เมื่อนั้นจิตของเธอย่อมเป็นจิตน้อมไปในเนกขัมมะ จิตที่มีเนกขัมมะอบรมแล้วย่อมปรากฏควรแก่การงานในธรรมที่พึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา”
๙. ธาตุสูตร
ว่าด้วยฉันทราคะในปฐวีธาตุเป็นต้นเป็นอุปกิเลสแห่งจิต
{๕๐๗} [๓๓๐] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในปฐวีธาตุ
นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในอาโปธาตุ... ในวาโยธาตุ… ในเตโชธาตุ... ในอากาสธาตุ... ในวิญญาณธาตุ นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อใดแลภิกษุละอุปกิเลสแห่งจิตในฐานะ ๖ นี้ได้
เมื่อนั้นจิตของเธอย่อมเป็นจิตน้อมไปในเนกขัมมะ จิตที่มีเนกขัมมะอบรมแล้วย่อมปรากฏควรแก่การงานในธรรมที่พึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา”
End of ๘. ตัณหาสูตร