arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · วลาหกสังยุต

๕๖. วาตวลาหกสูตร

เล่ม ๑๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๕๕๓ (Royal Thai)8/9 in วลาหกสังยุต4 editions

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค วลาหกสังยุต วาตวลาหกสูตร (Royal Thai Volume 17 · Mahachula Volume 17 · Mahamakut Volume 27 · Chaloem Phrakiat Volume 17)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 17, pp. 378–378

Page 378

๕๖. วาตวลาหกสูตร

ว่าด้วยเหตุปัจจัยให้มีลมในบางคราว

{๕๕๓} [๖๐๕] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า

‘‘ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้มีลมในบางคราว”

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ มีพวกเทวดาที่ชื่อว่า

วาตวลาหกอยู่ เมื่อใดเทวดาพวกนั้นมีความคิดอย่างนี้ว่า ‘ไฉนหนอ พวกเราพึงอยู่ตามความยินดีของตน’ เมื่อนั้นลมย่อมมีเพราะอาศัยความตั้งใจของเทวดาพวกนั้น ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้มีลมในบางคราว”

๕๗. วัสสวลาหกสูตร

ว่าด้วยเหฅุปัจจัยให้มีฝนในบางคราว

{๕๕๔} [๖๐๖] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า

“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้มีฝนในบางคราว”

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ มีพวกเทวดาที่ชื่อว่าวัสสวลาหกอยู่ เมื่อใดเทวดาพวกนั้นมีความคิดอย่างนี้ว่า ‘ไฉนหนอ พวกเราพึง

อยู่ตามความยินดีของตน’ เมื่อนั้นฝนย่อมมีเพราะอาศัยความตั้งใจของเทวดาพวกนั้น ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้มีฝนในบางคราว”

จบ วลาหกสังยุต