พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · วลาหกสังยุต
๕๖. วาตวลาหกสูตร
เล่ม ๑๗Text layerBuddha’s wordsItems ๕๕๓ (Royal Thai)8/9 in วลาหกสังยุต4 editions
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค วลาหกสังยุต วาตวลาหกสูตร (Royal Thai Volume 17 · Mahachula Volume 17 · Mahamakut Volume 27 · Chaloem Phrakiat Volume 17)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 17, pp. 378–378
๕๖. วาตวลาหกสูตร
ว่าด้วยเหตุปัจจัยให้มีลมในบางคราว
{๕๕๓} [๖๐๕] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า
‘‘ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้มีลมในบางคราว”
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ มีพวกเทวดาที่ชื่อว่า
วาตวลาหกอยู่ เมื่อใดเทวดาพวกนั้นมีความคิดอย่างนี้ว่า ‘ไฉนหนอ พวกเราพึงอยู่ตามความยินดีของตน’ เมื่อนั้นลมย่อมมีเพราะอาศัยความตั้งใจของเทวดาพวกนั้น ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้มีลมในบางคราว”
๕๗. วัสสวลาหกสูตร
ว่าด้วยเหฅุปัจจัยให้มีฝนในบางคราว
{๕๕๔} [๖๐๖] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า
“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้มีฝนในบางคราว”
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ มีพวกเทวดาที่ชื่อว่าวัสสวลาหกอยู่ เมื่อใดเทวดาพวกนั้นมีความคิดอย่างนี้ว่า ‘ไฉนหนอ พวกเราพึง
อยู่ตามความยินดีของตน’ เมื่อนั้นฝนย่อมมีเพราะอาศัยความตั้งใจของเทวดาพวกนั้น ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้มีฝนในบางคราว”
จบ วลาหกสังยุต
End of ๕๖. วาตวลาหกสูตร