พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · วัจฉโคตตสังยุต
๔๖–๕๐. รูปอัปปัจจุปลักขณาทิสูตรที่ ๑-๕
เล่ม ๑๗Text layerBuddha’s wordsItems ๕๘๐ (Royal Thai)14/16 in วัจฉโคตตสังยุต4 editions
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค วัจฉโคตตสังยุต รูปอัปปัจจุปลักขณาทิสูตรที่ ๑-๕ (Royal Thai Volume 17 · Mahachula Volume 17 · Mahamakut Volume 27 · Chaloem Phrakiat Volume 17)
The Mahamakut edition prints the commentary in the same volumes as the canon, so this text includes commentary.
ไทย (มหามกุฏฯ), vol. 27, pp. 596–596
๔๑-๔๕. รูปอัปปัจจเวกขณาทิสูตร
(รวม ๕ สูตร)
[๕๗๙] กรุงสาวัตถี. ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่พิจารณาในรูปฯลฯ ในวิญญาณ ฯลฯ.
๔๖-๕๐. อัปปัจจุปลักขณาทิสูตร
(รวม ๕ สูตร)
[๕๘๐] กรุงสาวัตถี. ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่เข้าไปกำหนดเฉพาะในรูป ฯลฯ ในวิญญาณ ฯลฯ.
๕๑-๕๔. รูปอัปปัจจักขกัมมาทิสูตร
(รวม ๔ สูตร)
[๕๘๑] กรุงสาวัตถี. ครั้งนั้น วัจฉโคตรปริพาชก ได้เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ได้ปราศรัยกับพระผู้มีพระภาคเจ้าครั้นผ่านการปราศรัยพอให้ระลึกถึงกันไปแล้ว จึงนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ครั้นแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ข้าแต่ท่านพระโคดมอะไรหนอเป็นเหตุ เป็นปัจจัย ให้ทิฏฐิหลายอย่างเหล่านี้เกิดขึ้นในโลกว่า โลกเที่ยงบ้าง ฯลฯ สัตว์หลังจากตายแล้วย่อมเกิดอีกก็หามิได้ย่อมไม่เกิดอีกก็หามิได้บ้าง ?
End of ๔๖–๕๐. รูปอัปปัจจุปลักขณาทิสูตรที่ ๑-๕