arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · วัจฉโคตตสังยุต

๔๖–๕๐. รูปอัปปัจจุปลักขณาทิสูตรที่ ๑-๕

เล่ม ๑๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๕๘๐ (Royal Thai)14/16 in วัจฉโคตตสังยุต4 editions

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค วัจฉโคตตสังยุต รูปอัปปัจจุปลักขณาทิสูตรที่ ๑-๕ (Royal Thai Volume 17 · Mahachula Volume 17 · Mahamakut Volume 27 · Chaloem Phrakiat Volume 17)

The Mahamakut edition prints the commentary in the same volumes as the canon, so this text includes commentary.

ไทย (มหามกุฏฯ), vol. 27, pp. 596–596

Page 596

๔๑-๔๕. รูปอัปปัจจเวกขณาทิสูตร

(รวม ๕ สูตร)

[๕๗๙] กรุงสาวัตถี. ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่พิจารณาในรูปฯลฯ ในวิญญาณ ฯลฯ.

๔๖-๕๐. อัปปัจจุปลักขณาทิสูตร

(รวม ๕ สูตร)

[๕๘๐] กรุงสาวัตถี. ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่เข้าไปกำหนดเฉพาะในรูป ฯลฯ ในวิญญาณ ฯลฯ.

๕๑-๕๔. รูปอัปปัจจักขกัมมาทิสูตร

(รวม ๔ สูตร)

[๕๘๑] กรุงสาวัตถี. ครั้งนั้น วัจฉโคตรปริพาชก ได้เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ได้ปราศรัยกับพระผู้มีพระภาคเจ้าครั้นผ่านการปราศรัยพอให้ระลึกถึงกันไปแล้ว จึงนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ครั้นแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ข้าแต่ท่านพระโคดมอะไรหนอเป็นเหตุ เป็นปัจจัย ให้ทิฏฐิหลายอย่างเหล่านี้เกิดขึ้นในโลกว่า โลกเที่ยงบ้าง ฯลฯ สัตว์หลังจากตายแล้วย่อมเกิดอีกก็หามิได้ย่อมไม่เกิดอีกก็หามิได้บ้าง ?

End of ๔๖–๕๐. รูปอัปปัจจุปลักขณาทิสูตรที่ ๑-๕