arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ราธสังยุต · อุปนิสินนวรรค

๑๒. นิโรธธัมมสูตร

เล่ม ๑๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๔๑๖ (Royal Thai)12/12 in อุปนิสินนวรรค4 editions

๑๒. นิโรธธัมมสูตร

ว่าด้วยสิ่งที่มีความดับไปเป็นธรรมดา

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ราธสังยุต อุปนิสินนวรรค นิโรธธัมมสูตร (Royal Thai Volume 17 · Mahachula Volume 17 · Mahamakut Volume 27 · Chaloem Phrakiat Volume 17)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 17, pp. 277–277

The Mahachula Pali of this passage is not in the e-tipitaka data.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคได้ตรัสกับท่านพระราธะผู้นั่ง ณ ที่สมควร ดังนี้ว่า “ราธะสิ่งใดมีความดับไปเป็นธรรมดา เธอพึงละฉันทะ ราคะ ฉันทราคะในสิ่งนั้นก็อะไรเล่ามีความดับไปเป็นธรรมดา

คือ รูปมีความดับไปเป็นธรรมดา เธอพึงละฉันทะ ราคะ ฉันทราคะในรูปนั้นเวทนา ฯลฯ

สัญญา ...

สังขาร ...

วิญญาณมีความดับไปเป็นธรรมดา เธอพึงละฉันทะ ราคะ ฉันทราคะในวิญญาณนั้นราธะ สิ่งใดมีความดับไปเป็นธรรมดา เธอพึงละฉันทะ ราคะ ฉันทราคะในสิ่งนั้น”

นิโรธธัมมสูตรที่ ๑๒ จบ

อุปนิสินนวรรคที่ ๔ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. มารสูตร ๒. มารธัมมสูตร

๓. อนิจจสูตร ๔. อนิจจธัมมสูตร

๕. ทุกขสูตร ๖. ทุกขธัมมสูตร

๗. อนัตตสูตร ๘. อนัตตธัมมสูตร

๙. ขยธัมมสูตร ๑๐. วยธัมมสูตร

๑๑. สมุทยธัมมสูตร ๑๒. นิโรธธัมมสูตร

ราธสังยุต จบ

End of ๑๒. นิโรธธัมมสูตร