พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ลาภสักการสังยุตต์ · จตุตถวรรค
๔. ธรรมสูตร ที่ ๒
เล่ม ๑๖Text layerBuddha’s wordsItems ๕๘๕ (Royal Thai)4/8 in จตุตถวรรค4 editions
๔. สุกฺกธมฺมสุตฺต
๔. สุกกธัมมสูตร
ว่าด้วยธรรมขาว
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ลาภสักการสังยุตต์ จตุตถวรรค ธรรมสูตร ที่ ๒ (Royal Thai Volume 16 · Mahachula Volume 16 · Mahamakut Volume 26 · Chaloem Phrakiat Volume 16)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 16, pp. 229–229 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 16, pp. 284–284
สาวตฺถิยํ วิหรติ... ตตฺร โข ภควา... ทารุโณ ภิกฺขเว ลาภสกฺการสิโลโก ฯเปฯ ลาภสกฺการสิโลเกน อภิภูตสฺส ปริยาทินฺนจิตฺตสฺส ภิกฺขเว เทวทตฺตสฺส สุกฺโก ธมฺโม สมุจฺเฉทมคมา. เอวํ ทารุโณ โข ภิกฺขเว ลาภสกฺการสิโลโก ฯเปฯ สิกฺขิตพฺพนฺติ จตุตฺถํ.
พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ... เขตกรุงสาวัตถี ณ ที่นั้น พระผู้มี พระภาค ...
“ภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและความสรรเสริญเป็นสิ่งทารุณ ฯลฯ ธรรม ฝ่ายดี (ขาว) ของเทวทัตผู้ถูกลาภสักการะและความสรรเสริญครอบงำ ย่ำยีจิต ถึงความขาดสูญแล้วภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและความสรรเสริญเป็นสิ่งทารุณ ฯลฯ อย่างนี้ เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้”
สุกกธัมมสูตรที่ ๔ จบ
End of ๔. ธรรมสูตร ที่ ๒