พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ลาภสักการสังยุตต์ · จตุตถวรรค
๒. มูลสูตร
เล่ม ๑๖Text layerBuddha’s wordsItems ๕๘๓ (Royal Thai)2/8 in จตุตถวรรค4 editions
๒. กุสลมูลสุตฺต
๒. กุสลมูลสูตร
ว่าด้วยกุศลมูล
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ลาภสักการสังยุตต์ จตุตถวรรค มูลสูตร (Royal Thai Volume 16 · Mahachula Volume 16 · Mahamakut Volume 26 · Chaloem Phrakiat Volume 16)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 16, pp. 229–229 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 16, pp. 283–283
สาวตฺถิยํ วิหรติ... ตตฺร โข ภควา... ทารุโณ ภิกฺขเว ลาภสกฺการสิโลโก ฯเปฯ ลาภสกฺการสิโลเกน อภิภูตสฺส ปริยาทินฺนจิตฺตสฺส ภิกฺขเว เทวทตฺตสฺส กุสลมูลํ สมุจฺเฉทมคมา. เอวํ ทารุโณ โข ภิกฺขเว ลาภสกฺการสิโลโก ฯเปฯ สิกฺขิตพฺพนฺติ. ทุติยํ.
พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ... เขตกรุงสาวัตถี ณ ที่นั้น พระผู้มี พระภาค ...
“ภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและความสรรเสริญเป็นสิ่งทารุณ ฯลฯ กุศลมูลของเทวทัตผู้ถูกลาภสักการะและความสรรเสริญครอบงำ ย่ำยีจิต ถึงความ ขาดสูญแล้วภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและความสรรเสริญเป็นสิ่งทารุณ ฯลฯ อย่างนี้ เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้”
กุศลมูลสูตรที่ ๒ จบ
- 1กุศลมูล คือรากเหง้าแห่งกุศลมีอโลภะ(ความไม่อยากได้) เป็นต้น (สํ.นิ.อ. ๒/๑๘๑/๒๓๔)
End of ๒. มูลสูตร