พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ราหุลสังยุตต์ · ทุติยวรรค
๑๐. ขันธสูตร
เล่ม ๑๖Text layerBuddha’s wordsItems ๖๓๑ (Royal Thai)10/12 in ทุติยวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ราหุลสังยุตต์ ทุติยวรรค ขันธสูตร (Royal Thai Volume 16 · Mahachula Volume 16 · Mahamakut Volume 26 · Chaloem Phrakiat Volume 16)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 16, pp. 239–239 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 16, pp. 299–299
รูปสญฺเจตนา ฯเปฯ สทฺทสญฺเจตนา... คนฺธสญฺเจตนา... รสสญฺเจตนา... โผฏฺฐพฺพสญฺเจตนา... ธมฺมสญฺเจตนา....
รูปตณฺหา ฯเปฯ สทฺทตณฺหา... คนฺธตณฺหา... รสตณฺหา... โผฏฺฐพฺพตณฺหา... ธมฺมตณฺหา....
ปฐวีธาตุ ฯเปฯ อาโปธาตุ... เตโชธาตุ... วาโยธาตุ... อากาสธาตุ วิญฺญาณธาตุ....
รูปํ เปฯ เวทนา... สญฺญา... สงฺขารา... วิญฺญาณํ นิจฺจํ วา อนิจฺจํ วาติ ? อนิจฺจํ ภนฺเต ฯเปฯ เอวํ ปสฺสํ ราหุล ฯเปฯ นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานาตีติ. ทสมํ.
“ราหุล รูป ฯลฯ เวทนา ... สัญญา ... สังขารทั้งหลาย ... วิญญาณเที่ยงหรือ ไม่เที่ยง”“ไม่เที่ยง พระพุทธเจ้าข้า” ฯลฯ
“ราหุล อริยสาวกผู้ได้สดับเห็นอยู่อย่างนี้ รู้ชัดว่า ฯลฯ ไม่มีกิจอื่นเพื่อความ เป็นอย่างนี้อีกต่อไป”
ขันธสูตรที่ ๑๐ จบ
End of ๑๐. ขันธสูตร