พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ลักขณสังยุตต์ · ทุติยวรรค
๑๐. สามเณรสูตร
เล่ม ๑๖Text layerBuddha’s wordsItems ๖๕๙ (Royal Thai)10/11 in ทุติยวรรค4 editions
๑๐. ปาปสามเณรสุตฺต
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ลักขณสังยุตต์ ทุติยวรรค สามเณรสูตร (Royal Thai Volume 16 · Mahachula Volume 16 · Mahamakut Volume 26 · Chaloem Phrakiat Volume 16)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 16, pp. 248–248 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 16, pp. 311–311
บาลี (มหาจุฬาฯ)
อทฺทสํ สามเณรํ เวหาสํ คจฺฉนฺตํ. ตสฺส สงฺฆาฏิปิ อาทิตฺตา ฯเปฯ ปาปสามเณโร อโหสิ ฯเปฯ ทสมํ.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
“ได้เห็นสามเณรเปรตลอยขึ้นสู่กลางอากาศ สังฆาฏิของมันถูกไฟติด ลุกโชน จนมันร้องครวญคราง ฯลฯ
ภิกษุทั้งหลาย เปรตนั้นเคยเป็นสามเณรชั่ว” ฯลฯ
ปาปสามเณรสูตรที่ ๑๐ จบ
Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
- 1ดูเทียบ วิ.มหา. (แปล) ๑/๒๓๐/๒๔๑-๒๔๔
End of ๑๐. สามเณรสูตร