พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ลาภสักการสังยุตต์ · ปฐมวรรค
๙. เวรัมภสูตร
เล่ม ๑๖Text layerBuddha’s wordsItems ๕๕๕–๕๕๖ (Royal Thai)9/10 in ปฐมวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ลาภสักการสังยุตต์ ปฐมวรรค เวรัมภสูตร (Royal Thai Volume 16 · Mahachula Volume 16 · Mahamakut Volume 26 · Chaloem Phrakiat Volume 16)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 16, pp. 306–306
๙. เวรัมภสูตร
ว่าด้วยคนติดลาภสักการะเหมือนนกถูกลมพายู
{๕๕๕}[๑๖๕] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลายลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจ เผ็ดร้อน หยาบคาย เป็นสิ่งที่ทำอันตรายแก่การบรรลุธรรมอันเกษมจากโยคะซึ่งไม่มีธรรมอื่นยิ่งกว่า
{๕๕๖} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย
ลมชื่อว่าเวรัมภาพัดอยู่ในอากาศเบื้องบน นกตัวใดบินอยู่ในอากาศ
นั้น ลมเวรัมภาก็พัดกระหน่ำมัน เมื่อมันถูกลมเวรัมภาพัดกระหน่ำ เท้าไปทางหนึ่ง ปีกไปทางหนึ่ง ศีรษะไปทางหนึ่ง ตัวไปทางหนึ่ง ฉันใด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุบางรูปในธรรมวินัยนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน ถูกลาภสักการะและชื่อเสียงครอบงำย่ำยีจิตแล้ว ในเวลาเช้าครองอันตรวาสกแล้วถือบาตรจีวรเช้าไปบิณฑบาตยังหมู่บ้านหรือนิคม ไม่รักษากาย วาจา ใจ ไม่ดำรงสติไม่สำรวมอินทรีย์ เธอเห็นมาตุคามที่นุ่งห่มผ้าลับ ๆ ล่อ ๆ ในหมู่บ้านหรือนิคมนั้น ครั้นเห็นแล้ว ราคะก็ครอบงำจิต เธอมีจิตถูกราคะครอบงำแล้ว ก็ลาสิกขาสึกออกไปเป็นคฤหัสถ์ ภิกษุพวกหนึ่งจึงเอาจีวรของเธอไป พวกหนึ่งเอาบาตรไป พวกหนึ่งเอาผ้านิสีทนะ(ผ้าปูนั่ง)ไป พวกหนึ่งเอากล่องเข็มไป เหมือนนกที่ถูกลมเวรัมภาพัดกระหน่ำฉะนั้น ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจอย่างนี้แล ... เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แล” (๙)
๑๐. สคาถกสูตร
ว่าด้วยคนติดลาภสักการะตายไปตกอบายเป็นต้น
{๕๕๗}[๑๖๖] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า {๕๕๘} “ดูก่อนภิกษุทั้งหลายลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจ เผ็ดร้อน หยาบคาย เป็นสิ่งที่ทำอันตราย
End of ๙. เวรัมภสูตร