พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย อภิสมัยสังยุตต์ · อภิสมยวรรค
๕. ปฐวีสูตร ที่ ๑
เล่ม ๑๖Text layerBuddha’s wordsItems ๓๑๙–๓๒๐ (Royal Thai)5/11 in อภิสมยวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค อภิสมัยสังยุตต์ อภิสมยวรรค ปฐวีสูตร ที่ ๑ (Royal Thai Volume 16 · Mahachula Volume 16 · Mahamakut Volume 26 · Chaloem Phrakiat Volume 16)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 16, pp. 185–186
เป็นไฉน ระหว่างน้ำในที่บรรจบกันซึ่งหมดไปสิ้นไปกับน้ำที่ยังเหลืออยู่ ๒ -๓หยด อย่างไหนจะมากกว่ากัน’
ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ น้ำที่ไหลมาบรรจบ
กันซึ่งหมดไปสิ้นไปนี้แลมากกว่า น้ำที่ยังเหลืออยู่ ๒-๓ หยดมีประมาณน้อยน้ำที่เหลืออยู่ ๒-๓ หยดเมื่อเทียบกับน้ำที่ไหลมาบรรจบกันซึ่งหมดไปสิ้นไปแล้วไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๐๐ ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑,๐๐๐ ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๐๐,๐๐๐”
{๓๑๘}“ฉันนั้นเหมือนกัน ภิกษุทั้งหลาย ... การได้ธรรมจักษุให้สำเร็จ
ประโยชน์ใหญ่อย่างนี้” (๔)
๕. ปฐวีสูตร
ว่าด้วยอุปมาด้วยก้อนดิน ๗ ก้อนกับแผ่นดินใหญ่
{๓๑๙}[๗๘] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุรุษพึงวาง
ก้อนดินเท่าเมล็ดกระเบา ๗ ก้อนไว้บนแผ่นดินใหญ่ เธอจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน ระหว่างก้อนดินเท่าเมล็ดกระเบา ๗ ก้อนที่บุรุษวางไว้นั้นกับแผ่นดินใหญ่ อย่างไหนจะมากกว่ากัน”
ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ แผ่นดินใหญ่นี้แล
มากกว่า ก้อนดินเท่าเมล็ดกระเบา ๗ ก้อนที่บุรุษวางไว้มีประมาณน้อย
ก้อนดินเท่าเมล็ดกระเบา ๗ ก้อนที่บุรุษวางไว้เมื่อเทียบกับแผ่นดินใหญ่แล้วไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๐๐ ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑,๐๐๐ ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๐๐,๐๐๐”
{๓๒๐}“ฉันนั้นเหมือนกัน ภิกษุทั้งหลาย ... การได้ธรรมจักษุให้สำเร็จประโยชน์ใหญ่อย่างนี้” (๕)
๖. ทุติยปฐวีสูตร
ว่าด้วยอุปมาด้วยเมล็ดกระเบากับแผ่นดินใหญ่ สูตรที่ ๒
{๓๒๑}[๗๙] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แผ่นดินใหญ่
พึงถึงความหมดไปสิ้นไป เหลือแต่ก้อนดินเท่าเมล็ดกระเบา ๗ ก้อน เธอทั้งหลายจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน ระหว่างแผ่นดินใหญ่ที่หมดไปสิ้นไปกับก้อนดินเท่าเมล็ดกระเบา ๗ ก้อนที่ยังเหลืออยู่ อย่างไหนจะมากกว่ากัน”
ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ แผ่นดินใหญ่ที่หมด
ไปสิ้นไปนี้แลมากกว่า ก้อนดินเท่าเมล็ดกระเบา ๗ ก้อนที่ยังเหลืออยู่มี
ประมาณน้อย ก้อนดินเท่าเมล็ดกระเบา ๗ ก้อนที่ยังเหลืออยู่เมื่อเทียบกับแผ่นดินใหญ่ที่หมดไปสิ้นไปแล้ว ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๐๐ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑,๐๐๐ ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๐๐,๐๐๐ ”
{๓๒๒}“ฉันนั้นเหมือนกัน ภิกษุทั้งหลาย ... การได้ธรรมจักษุให้สำเร็จประโยชน์ใหญ่อย่างนี้” (๖)
๗. สมุททสูตร
ว่าด้วยอุปมาด้วยนํ้า ๒- ๓ หยดกับนํ้าในมหาสมุทร
{๓๒๓}[๘๐] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุรุษวักนํ้า
๒-๓ หยดขึ้นจากมหาสมุทร เธอทั้งหลายจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน ระหว่างนํ้า ๒-๓ หยดที่บุรุษวักขึ้นมากับนํ้าในมหาสมุทร อย่างไหนจะมากกว่ากัน”
End of ๕. ปฐวีสูตร ที่ ๑