พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย โสตาปัตติสังยุต · มหาปัญญวรรค
๒. ปุถุปัญญสูตร
เล่ม ๑๙Text layerBuddha’s wordsItems ๑๖๔๒ (Royal Thai)2/13 in มหาปัญญวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค โสตาปัตติสังยุต มหาปัญญวรรค ปุถุปัญญสูตร (Royal Thai Volume 19 · Mahachula Volume 19 · Mahamakut Volume 31 · Chaloem Phrakiat Volume 19)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 19, pp. 595–595
๗. มหาปัญญาวรรค
๑. มหาปัญญาสูตร
ว่าด้วยเจริญธรรม ๔ ประการ มีปัญญามาก
{๑๖๔๑} [๑๐๕๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเครื่องชำแรกกิเลส ธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) สัปปุริสังเสวะ การคบหาสัตบุรุษ
(๒) สัทธัมมัสสวนะ การฟังธรรมของสัตบุรุษ
(๓) โยนิโสมนิสการ การทำไว้ในใจโดยแยบคาย
(๔) ธัมมานุธัมมปฏิปัตติ การปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม
ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญามาก ...
๒. ปุถุปัญญาสูตร
ว่าด้วยเจริญธรรม ๔ ประการมีปัญญาแน่น
{๑๖๔๒} [๑๐๕๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาแน่น ...
๓. วิปุลปัญญาสูตร
ว่าด้วยเจริญธรรม ๔ ประการมีปัญญาไพบูลย์
{๑๖๔๓} [๑๐๖๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาไพบูลย์...
End of ๒. ปุถุปัญญสูตร