พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สัจจสังยุต · สมาธิวรรค
วิตักกสูตร
เล่ม ๑๙Text layerBuddha’s wordsItems ๑๖๖๐ (Royal Thai)7/10 in สมาธิวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค สัจจสังยุต สมาธิวรรค วิตักกสูตร (Royal Thai Volume 19 · Mahachula Volume 19 · Mahamakut Volume 31 · Chaloem Phrakiat Volume 19)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 19, pp. 603–603
ทั้งหมดนั้นก็ประกาศแล้ว จักประกาศ ประกาศอยู่ว่าตนเป็นผู้ตรัสรู้แล้วซึ่งอริยสัจ ๔ ตามความเป็นจริง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เพราะฉะนั้นแล เธอทั้งหลายพึงทำความเพียรเพื่อรู้ตามความเป็นจริงว่า ‘นี้ทุกข์ ... นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา’
๗. วิตักกสูตร
ว่าด้วยการตรึกในอริยสัจ ๔
{๑๖๖๐} [๑๐๗๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงอย่าตรึกถึงอกุศลวิตกอันเลวทราม คือ กามวิตก พยาปาทวิตก วิหิงสาวิตก ข้อนั้นเพราะเหตุอะไร เพราะว่าวิตกเหล่านี้ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ ไม่ใช่พรหมจรรย์เบื้องต้น ไม่เป็นไปเพื่อความเบื่อหน่าย เพื่อความคลายกำหนัด เพื่อความดับ เพื่อความสงบ เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ เพื่อนิพพาน ก็เมื่อเธอทั้งหลายจะตรึก พึงตรึกว่า ‘นี้ทุกข์ นี้ทุกขสมุทัย นี้ทุกขนิโรธ นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา’ ข้อนั้นเพราะเหตุอะไร เพราะว่าความตรึกเหล่านี้ประกอบด้วยประโยชน์ เป็นพรหมจรรย์เบื้องต้น ย่อมเป็นไปเพื่อความเบื่อหน่าย เพื่อความคลายกำหนัด เพื่อความดับ เพื่อความสงบ เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ เพื่อนิพพาน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เพราะฉะนั้นแล เธอทั้งหลายพึงทำความเพียรเพื่อรู้ตามความเป็นจริงว่า ‘นี้ทุกข์ ... นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา”
๘. จินตสูตร
ว่าด้วยการคิดในอริยสัจ ๔
{๑๖๖๑} [๑๐๗๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงอย่าคิดถึงอกุศลวิตกอันเลวทรามว่า ‘โลกเที่ยง’ หรือว่า ‘โลกไม่เที่ยง’ ‘โลกมีที่สุด’ หรือว่า ‘โลก
End of วิตักกสูตร