พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · อนุรุทธสังยุต
วิชชาสูตรที่ ๒
เล่ม ๑๙Text layerBuddha’s wordsItems ๑๒๙๘ (Royal Thai)14/15 in อนุรุทธสังยุต4 editions
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค อนุรุทธสังยุต วิชชาสูตรที่ ๒ (Royal Thai Volume 19 · Mahachula Volume 19 · Mahamakut Volume 31 · Chaloem Phrakiat Volume 19)
The Mahamakut edition prints the commentary in the same volumes as the canon, so this text includes commentary.
ไทย (มหามกุฏฯ), vol. 31, pp. 209–209
๑๓. ทุติยวิชชาสูตร
ว่าด้วยการเห็นจุติและอุบัติ
[๑๒๙๘] ดูก่อนผู้มีอายุทั้งหลาย อนึ่ง เราย่อมเห็นหมู่สัตว์ที่กำลังจุติ กำลังอุบัติ ฯลฯ ด้วยทิพจักษุอันบริสุทธิ์ล่วงจักษุของมนุษย์ ย่อมรู้ชัดซึ่งหมู่สัตว์ผู้เป็นไปตามกรรม ฯลฯ เพราะได้เจริญ ได้กระทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน๔ เหล่านี้.
จบทุติยวิชชาสูตรที่ ๑๓
๑๔. ตติยวิชชาสูตร
ว่าด้วยการทำอาสวะให้สิ้นไป
[๑๒๙๙] ดูก่อนผู้มีอายุทั้งหลาย อนึ่ง เราย่อมกระทำให้แจ้งซึ่งเจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติ อันหาอาสวะมิได้ เพราะอาสวะทั้งหลายสิ้นไปด้วยปัญญาอันยิ่งเอง ในปัจจุบัน เข้าถึงอยู่ เพราะได้เจริญ ได้กระทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้.
จบตติยวิชชาสูตรที่ ๑๔
จบทุติยวรรคที่ ๒
จบอนุรุทธสังยุต
End of วิชชาสูตรที่ ๒