พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย อานาปานสังยุต · เอกธรรมวรรค
สุทธิกสูตร
เล่ม ๑๙Text layerBuddha’s wordsItems ๑๓๐๙–๑๓๑๐ (Royal Thai)3/10 in เอกธรรมวรรค4 editions
๓. สุทธิกสูตร
ว่าด้วยอานาปานสติล้วน
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค อานาปานสังยุต เอกธรรมวรรค สุทธิกสูตร (Royal Thai Volume 19 · Mahachula Volume 19 · Mahamakut Volume 31 · Chaloem Phrakiat Volume 19)
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 19, pp. 456–456
The Mahachula Pali of this passage is not in the e-tipitaka data.
“ภิกษุทั้งหลาย อานาปานสติที่ภิกษุเจริญ ทำให้มากแล้ว มีผลมาก มีอานิสงส์มาก
อานาปานสติที่ภิกษุเจริญอย่างไร ทำให้มากแล้วอย่างไร จึงมีผลมาก มีอานิสงส์มาก
คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ไปสู่ป่าก็ดี ไปสู่โคนไม้ก็ดี ไปสู่เรือนว่างก็ดี นั่งคู้บัลลังก์ ตั้งกายตรง ดำรงสติไว้เฉพาะหน้า เธอมีสติหายใจเข้า มีสติหายใจออก ฯลฯ สำเหนียกว่า จะพิจารณาเห็นความสละคืน หายใจเข้า สำเหนียกว่าจะพิจารณา เห็นความสละคืน หายใจออกภิกษุทั้งหลาย อานาปานสติที่ภิกษุเจริญอย่างนี้แล ทำให้มากแล้วอย่างนี้ จึงมีผลมาก มีอานิสงส์มาก”
สุทธิกสูตรที่ ๓ จบ
- 1ดูเนื้อความเต็มในข้อ ๙๗๗ (เอกธัมมสูตร) หน้า ๔๕๓-๔๕๕ ในเล่มนี้
End of สุทธิกสูตร