พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ฆัตวาวรรค
๑. ฆัตวาสูตร
เล่ม ๑๕Text layerBuddha’s wordsItems ๑๙๘–๑๙๙ (Royal Thai)1/11 in ฆัตวาวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ฆัตวาวรรค ฆัตวาสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 24 · Chaloem Phrakiat Volume 15)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 15, pp. 76–76
๘. ฆัตวาวรรค
หมวดว่าด้วยการฆ่าความโกรธ
๑. ฆัตวาสูตร
ว่าด้วยเทวดาถามปัญหา ๓ ข้อ
{๑๙๘} [๗๑] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...
เทวดาผู้ยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่งนั้นแลได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า
บุคคลฆ่าอะไรเสียได้ จึงจะอยู่เป็นสุข ฆ่าอะไรเสียได้ จึงจะไม่เคร้าโศกเสียใจ ข้าแต่พระโคดม พระองค์ทรงพอพระทัยการฆ่าอะไรซึ่งเป็นธรรมอย่างเอก{๑๙๙} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า
บุคคลฆ่าความโกรธเสียได้ จึงจะอยู่เป็นสุข ฆ่าความโกรธเสียได้ จึงจะไม่เศร้าโศกเสียใจ แน่ะเทวดาพระอริยเจ้าทั้งหลายย่อมสรรเสริญการฆ่าความโกรธ ซึ่งมีรากเป็นพิษ มียอดหวาน เพราะว่า บุคคลฆ่าความโกรธนั้นได้แล้ว ย่อมไม่เศร้าโศกเสียใจเลย
๒. รถสูตร
ว่าด้วยเทวดาถามปัญหา ๔ ข้อ
{๒๐๐} [๗๒] เทวดาทูลถามว่า
อะไรเป็นศรีสง่าของรถ อะไรเป็นเครื่องปรากฏของไฟ อะไรเป็นศรีสง่าของแว่นแคว้น อะไรเป็นศรีสง่าของสตรี
- ๑มีรากเป็นพิษ ในที่นี้หมายถึงมีทุกข์เป็นวิบาก หรือมีผลเป็นทุกข์ (สํ.ส.อ. ๙๓)
End of ๑. ฆัตวาสูตร