arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มารสังยุต · ทุติยวรรค

๕. มานสสูตร

เล่ม ๑๕

Text layerBuddha’s wordsItems ๔๕๘–๔๖๐ (Royal Thai)5/10 in ทุติยวรรค4 editions

๕. มานสสุตฺต

๕. มานสสูตร

ว่าด้วยบ่วงใจ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค มารสังยุต ทุติยวรรค มานสสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 25 · Chaloem Phrakiat Volume 15)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 15, pp. 135–135 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 15, pp. 192–192

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เอวมฺเม สุตํ:- เอกํ สมยํ ภควา สาวตฺถิยํ วิหรติ เชตวเน อนาถปิณฺฑิกสฺส อาราเม. อถ โข มาโร ปาปิมา เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ, อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ คาถาย อชฺฌภาสิ

“อนฺตลิกฺขจโร ปาโส ยฺวายํ จรติ มานโส

เตน ตํ พาธยิสฺสามิ น เม สมณ โมกฺขสี”ติ.

รูปา สทฺทา คนฺธา รสา โผฏฺฐพฺพา จ มโนรมา

เอตฺถ เม วิคโต ฉนฺโท นิหโต ตฺวมสิ อนฺตกาติ.

อถ โข มาโร ปาปิมา “ชานาติ มํ ภควา, ชานาติ มํ สุคโต”ติ ทุกฺขี ทุมฺมโน ตตฺเถวนฺตรธายีติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตกรุงสาวัตถีครั้งนั้น มารผู้มีบาปเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ ประทับแล้วกราบทูลพระผู้มีพระภาคด้วยคาถาว่าบ่วงนี้เที่ยวไปในอากาศ

มีในใจ สัญจรไปอยู่

เราจักคล้องท่านด้วยบ่วงนั้น

สมณะ ท่านไม่พ้นจากเราไปได้

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

เราปราศจากความพอใจในอารมณ์เหล่านี้

คือ รูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ ซึ่งเป็นที่รื่นรมย์ใจ

มารผู้กระทำซึ่งที่สุด เราได้กำจัดท่านเสียแล้ว

ลำดับนั้น มารผู้มีบาปเป็นทุกข์เสียใจว่า “พระผู้มีพระภาคทรงรู้จักเรา พระสุคต ทรงรู้จักเรา” จึงหายตัวไป ณ ที่นั้นเอง

มานสสูตรที่ ๕ จบ

Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. 1ดู วิ.ม. (แปล) ๔/๓๓/๔๑