พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มารสังยุต · ทุติยวรรค
๕. มานสสูตร
เล่ม ๑๕Text layerBuddha’s wordsItems ๔๕๘–๔๖๐ (Royal Thai)5/10 in ทุติยวรรค4 editions
๕. มานสสุตฺต
๕. มานสสูตร
ว่าด้วยบ่วงใจ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค มารสังยุต ทุติยวรรค มานสสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 25 · Chaloem Phrakiat Volume 15)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 15, pp. 135–135 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 15, pp. 192–192
เอวมฺเม สุตํ:- เอกํ สมยํ ภควา สาวตฺถิยํ วิหรติ เชตวเน อนาถปิณฺฑิกสฺส อาราเม. อถ โข มาโร ปาปิมา เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ, อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ คาถาย อชฺฌภาสิ
“อนฺตลิกฺขจโร ปาโส ยฺวายํ จรติ มานโส
เตน ตํ พาธยิสฺสามิ น เม สมณ โมกฺขสี”ติ.
รูปา สทฺทา คนฺธา รสา โผฏฺฐพฺพา จ มโนรมา
เอตฺถ เม วิคโต ฉนฺโท นิหโต ตฺวมสิ อนฺตกาติ.
อถ โข มาโร ปาปิมา “ชานาติ มํ ภควา, ชานาติ มํ สุคโต”ติ ทุกฺขี ทุมฺมโน ตตฺเถวนฺตรธายีติ.
ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้
สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตกรุงสาวัตถีครั้งนั้น มารผู้มีบาปเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ ประทับแล้วกราบทูลพระผู้มีพระภาคด้วยคาถาว่าบ่วงนี้เที่ยวไปในอากาศ
มีในใจ สัญจรไปอยู่
เราจักคล้องท่านด้วยบ่วงนั้น
พระผู้มีพระภาคตรัสว่า
เราปราศจากความพอใจในอารมณ์เหล่านี้
คือ รูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ ซึ่งเป็นที่รื่นรมย์ใจ
มารผู้กระทำซึ่งที่สุด เราได้กำจัดท่านเสียแล้ว
ลำดับนั้น มารผู้มีบาปเป็นทุกข์เสียใจว่า “พระผู้มีพระภาคทรงรู้จักเรา พระสุคต ทรงรู้จักเรา” จึงหายตัวไป ณ ที่นั้นเอง
มานสสูตรที่ ๕ จบ
- 1ดู วิ.ม. (แปล) ๔/๓๓/๔๑
End of ๕. มานสสูตร