arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · นันทนวรรค

๕. สกมานสูตร

เล่ม ๑๕

Text layerBuddha’s wordsItems ๓๒–๓๓ (Royal Thai)5/10 in นันทนวรรค4 editions

๕. สณมานสุตฺต

๕. สณมานสูตร

ว่าด้วยเสียงป่าครวญ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต นันทนวรรค สกมานสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 24 · Chaloem Phrakiat Volume 15)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 15, pp. 8–8 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 15, pp. 14–14

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ฐิเต มชฺฌนฺหิเก กาเล สนฺนิสีเวสุ ปกฺขิสุ

สณเตว พฺรหารญฺญํ (๑) ตํ ภยํ ปฏิภาติ มนฺติ.

ฐิเต มชฺฌนฺหิเก กาเล สนฺนิสีเวสุ ปกฺขิสุ

สณเตว พฺรหารญฺญํ สา รติ ปฏิภาติ มนฺติ.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ก. มหารญฺญํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เทวดากล่าวว่า

เมื่อฝูงนกพากันพักร้อนอยู่ในเวลาเที่ยงวัน

ป่าใหญ่ส่งเสียงประหนึ่งว่าครวญครางอยู่

เสียงครวญครางแห่งป่าใหญ่นั้น

ปรากฏเป็นสิ่งที่น่ากลัวแก่ข้าพเจ้า

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

เมื่อฝูงนกพากันพักร้อนอยู่ในเวลาเที่ยงวัน

ป่าใหญ่ส่งเสียงประหนึ่งว่าครวญครางอยู่

เสียงครวญครางแห่งป่าใหญ่นั้น

ปรากฏเป็นสิ่งที่น่ายินดีแก่เรา

สณมานสูตรที่ ๕ จบ

Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. 1ดูเทียบคาถาข้อ ๒๓๒ หน้า ๓๓๓ ในเล่มนี้