พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวปุตตสังยุต · นานาติตถิยวรรค
๗. นันทสูตร
เล่ม ๑๕Text layerBuddha’s wordsItems ๒๙๙–๓๐๐ (Royal Thai)7/10 in นานาติตถิยวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวปุตตสังยุต นานาติตถิยวรรค นันทสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 24 · Chaloem Phrakiat Volume 15)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 15, pp. 117–117
เหตุนั้นแหละ ผู้ที่รู้จักโลกแจ่มแจ้ง มีปัญญาดี ผู้ถึงที่สุดของโลก อยู่จบพรหมจรรย์แล้ว สงบระงับ รู้จักที่สุดของโลกแล้ว จึงไม่ปรารถนาทั้งโลกนี้และโลกหน้า
๗. นันทสูตร
ว่าด้วยกาลเวลาล่วงเลยไป
{๒๙๙} [๑๐๘] นันทเทพบุตรผู้ยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่งได้กล่าวคาถานี้ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า
กาลเวลาย่อมล่วงไป ราตรีย่อมผ่านไป ช่วงแห่งวัยก็ละไปตามลำดับ บุคคลเมื่อมองห็นมรณภัยนี้อยู่ ควรบำเพ็ญบุญที่จะนำความสุขมาให้ไว้เถิด{๓๐๐} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า
กาลเวลาย่อมล่วงไป ราตรีย่อมผ่านไป ช่วงแห่งวัยก็ละไปตามลำดับ บุคคลเมื่อมองเห็นมรณภัยนี้อยู่ ควรละโลกามิสเสีย มุ่งแต่สันติเถิด
๘. นันทิวิสาลสูตร
ว่าด้วยสรีรยนต์
{๓๐๑} [๑๐๙] นันทิวิสาลเทพบุตรผู้ยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่งได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า
ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงเป็นมหาวีรบุรุษ สรีระมี ๔ จักร มี ๙ ทวาร เต็มไปด้วยของไม่สะอาด ประกอบด้วย
End of ๗. นันทสูตร