พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวปุตตสังยุต · อนาถปิณฑิกวรรค
๒. เวณฑุสูตร
เล่ม ๑๕Text layerBuddha’s wordsItems ๒๕๔–๒๕๕ (Royal Thai)2/10 in อนาถปิณฑิกวรรค4 editions
๒. เวณฺฑุสุตฺต
๒. เวณฑุสูตร
ว่าด้วยเวณฑุเทพบุตร
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวปุตตสังยุต อนาถปิณฑิกวรรค เวณฑุสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 24 · Chaloem Phrakiat Volume 15)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 15, pp. 60–60 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 15, pp. 100–100
เอกมนฺตํ ฐิโต โข เวณฺฑุ เทวปุตฺโต ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ:-
สุขิตา วต เต (๑) มนุชา สุคตํ ปยิรุปาสิย
ยุญฺช (๒) โคตมสาสเน อปฺปมตฺตานุสิกฺขเรติ.
เย เม วุตฺเต สิตฺถิปเท (๓) [เวณฺฑูติ ภควา] อนุสิกฺขนฺติ ฌายิโน
กาเล เต อปฺปมชฺชนฺตา น มจฺจุวสคา สิยุนฺติ.
- 1ฉ.ม. สุขิตา, ฉ. เต
- 2ฉ.ม. ยุญฺชํ
- 3ฉ.ม. สิฏฺฐิปเท
เวณฑุเทพบุตรยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของ พระผู้มีพระภาคว่าชนเหล่าใดนั่งใกล้พระสุคต
มอบตนไว้ในศาสนาของพระโคดม
ไม่ประมาท ตามศึกษาอยู่
ชนเหล่านั้นถึงความสุขแล้วจริง
พระผู้มีพระภาคตรัสว่า (เวณฑุ)
ชนเหล่าใดเป็นผู้เพ่งพินิจ
ตามศึกษาในบทคำสอนที่เรากล่าวไว้แล้ว
ชนเหล่านั้นไม่ประมาทตลอดเวลา
ไม่พึงไปสู่อำนาจแห่งมัจจุ
เวณฑุสูตรที่ ๒ จบ
End of ๒. เวณฑุสูตร