พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · อาทิตตวรรค
๕. อโนมิยสูตร
เล่ม ๑๕Text layerBuddha’s wordsItems ๑๔๒ (Royal Thai)5/10 in อาทิตตวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต อาทิตตวรรค อโนมิยสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 24 · Chaloem Phrakiat Volume 15)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 15, pp. 58–58
๕. อโนมิยสูตร
ว่าด้วยพระเกียรติคุณของพระพุทธเจ้า
{๑๔๒} [๔๕] เทวดากราบทูลว่า
ท่านทั้งหลายเชิญดูพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น ผู้มีพระนามไม่ต่ำต้อย ผู้ทรงเห็นประโยชน์อันละเอียดอ่อน ผู้ประทานปัญญา ไม่ทรงติดข้องอยู่ในอาลัยคือกาม ผู้ตรัสรู้ธรรมทุกอย่าง ทรงมีพระปรีชา ดำเนินไปในทางอันประเสริฐ ทรงแสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่
๖. อัจฉราสูตร
ว่าด้วยยานพาหนะไปพระนิพพาน
{๑๔๓} [๔๖] เทวดาทูลถามว่า
ป่าชัฏชื่อว่าโมหนะ อันหมู่นางเทพอัปสรประโคมแล้ว มีหมู่ปีศาจสิงอยู่ ทำไฉนจึงจะหนีไปได้{๑๔๔} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า
ทางนั้นชื่อว่าเป็นทางตรง ทิศนั้นชื่อว่าไม่มีภัย รถชื่อว่าไม่ส่งเสียงดัง ประกอบด้วยล้อคือธรรมหิริเป็นลูกกรงของรถนั้น สติเป็นเครื่องหุ้มของรถนั้น ธรรมมีสัมมาทิฏฐินำหน้าเรากล่าวว่าเป็นนายสารถี
- ๑ทาง ในที่นี้หมายถึงอริยมรรคมีองค์ ๘ (สํ.ส.อ. ๘๔)
- ๒ทิศ ในที่นี้หมายถึงพระนิพพาน (สํ.ส.อ. ๘๔)
- ๓รถชื่อว่าไม่ส่งเสียงดัง ในที่นี้หมายถึงอริยมรรคมีองค์ ๘ (สํ.ส.อ. ๘๕)
- ๔ล้อคือธรรม หมายถึงความเพียรทั้งทางกายและทางจิต (สํ.ส.อ. ๘๕)
End of ๕. อโนมิยสูตร