arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · ชัมพุขาทกสังยุตต์

๑๐. ตัณหาปัญหาสูตร

เล่ม ๑๘

Text layerBuddha’s wordsItems ๕๐๖ (Royal Thai)10/16 in ชัมพุขาทกสังยุตต์4 editions

๑๐. ตัณหาปัญหาสูตร

ว่าด้วยปัญหาเรื่องตัณหา

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค ชัมพุขาทกสังยุตต์ ตัณหาปัญหาสูตร (Royal Thai Volume 18 · Mahachula Volume 18 · Mahamakut Volume 29 · Chaloem Phrakiat Volume 18)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 18, pp. 342–342

The Mahachula Pali of this passage is not in the e-tipitaka data.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ชัมพุขาทกปริพาชกถามว่า “ท่านสารีบุตร ที่เรียกกันว่า ‘ตัณหา ตัณหา’ ตัณหามีเท่าไร”ท่านพระสารีบุตรตอบว่า “ผู้มีอายุ ตัณหามี ๓ ประการนี้ คือ

๑. กามตัณหา (ความทะยานอยากในกาม)

๒. ภวตัณหา (ความทะยานอยากในภพ)

๓. วิภวตัณหา (ความทะยานอยากในวิภพ)

ตัณหามี ๓ ประการนี้แล”

“มีมรรค มีปฏิปทาเพื่อละตัณหาเหล่านั้นอยู่หรือ”

“มีมรรค มีปฏิปทาเพื่อละตัณหาเหล่านั้นอยู่”

“มรรคเป็นอย่างไร ปฏิปทาเพื่อละตัณหาเหล่านั้นเป็นอย่างไร”

“ผู้มีอายุ คือ อริยมรรคมีองค์ ๘ นี้แล เพื่อละตัณหาเหล่านั้น ได้แก่

๑. สัมมาทิฏฐิ ฯลฯ ๘. สัมมาสมาธิ

นี้แลคือมรรค นี้คือปฏิปทาเพื่อละตัณหาเหล่านั้น”

“ท่านสารีบุตร มรรคดีจริงหนอ ปฏิปทาเพื่อละตัณหาเหล่านั้นดีจริงหนอ และควรที่จะไม่ประมาท”

ตัณหาปัญหาสูตรที่ ๑๐ จบ

End of ๑๐. ตัณหาปัญหาสูตร