พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย อสังขตสังยุตต์ · วรรคที่ ๒
๒. อันตสูตร
เล่ม ๑๘Text layerBuddha’s wordsItems ๗๒๐ (Royal Thai)2/33 in วรรคที่ ๒4 editions
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค อสังขตสังยุตต์ วรรคที่ ๒ อันตสูตร (Royal Thai Volume 18 · Mahachula Volume 18 · Mahamakut Volume 29 · Chaloem Phrakiat Volume 18)
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 18, pp. 460–460
The Mahachula Pali of this passage is not in the e-tipitaka data.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
“ภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงความไม่น้อมไป และทางที่ให้ถึงความไม่ น้อมไปแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟังความไม่น้อมไป เป็นอย่างไร ฯลฯ
(พึงขยายความให้พิสดารเหมือนอสังขตสูตร)
อนตสูตรที่ ๒ จบ
Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
- 1ฉบับโรมันและสยามรัฐ เป็น อนฺตสุตฺต ว่าด้วยที่สุด
- 2ความไม่น้อมไป ในที่นี้แปลจากคำบาลีว่า “อนต” อรรถกถาแก้ว่า อนตนฺติ ตณฺหานติยา อภาเวน อนตํ ที่ชื่อว่าอนตะ เพราะไม่มีความน้อมไปคือตัณหา (สํ.สฬา.อ. ๓/๓๗๗-๔๐๙/๑๗๔)
End of ๒. อันตสูตร