พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปฐมปัณณาสก์ · จรวรรค
อคติสูตร ที่ ๑
เล่ม ๒๑Text layerBuddha’s wordsItems ๑๗ (Royal Thai)7/10 in จรวรรค4 editions
๗. ปฐมอคติสุตฺต
๗. ปฐมอคติสูตร
ว่าด้วยอคติ สูตรที่ ๑
ว่าด้วยอคติ สูตรที่ ๑
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ จรวรรค อคติสูตร ที่ ๑ (Royal Thai Volume 21 · Mahachula Volume 21 · Mahamakut Volume 35 · Chaloem Phrakiat Volume 21)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 21, pp. 21–21 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 21, pp. 29–29
จตฺตาริมานิ ภิกฺขเว อคติคมนานิ. กตมานิ จตฺตาริ ? ฉนฺทาคตึ คจฺฉติ, โทสาคตึ คจฺฉติ, โมหาคตึ คจฺฉติ, ภยาคตึ คจฺฉติ. อิมานิ โข ภิกฺขเว จตฺตาริ อคติคมนานีติ.
ฉนฺทา โทสา ภยา โมหา โย ธมฺมํ อติวตฺตติ
นิหียติ ตสฺส ยโส กาฬปกฺเขว จนฺทิมาติ. สตฺตมํ.
ภิกษุทั้งหลาย การถึงอคติ (ความลำเอียง) ๔ ประการนี้
การถึงอคติ ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ
บุคคลย่อมถึง
๑. ฉันทาคติ (ลำเอียงเพราะชอบ) ๒. โทสาคติ (ลำเอียงเพราะชัง)
๓. โมหาคติ (ลำเอียงเพราะหลง) ๔. ภยาคติ (ลำเอียงเพราะกลัว)
ภิกษุทั้งหลาย การถึงอคติ ๔ ประการนี้แล
บุคคลใดละเมิดความชอบธรรม
เพราะฉันทาคติ โทสาคติ โมหาคติ ภยาคติ
ยศของบุคคลนั้นย่อมเสื่อม
ดุจดวงจันทร์ข้างแรมฉะนั้น
ปฐมอคติสูตรที่ ๗ จบ
- 1ดู ที.ปา. ๑๑/๓๑๑/๒๐๓
End of อคติสูตร ที่ ๑