พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทุติยปัณณาสก์ · อปัณณกวรรค
อัคคสูตร ที่ ๒
เล่ม ๒๑Text layerBuddha’s wordsItems ๗๕ (Royal Thai)5/10 in อปัณณกวรรค4 editions
๕. ทุติยอคฺคสุตฺต
๕. ทุติยอัคคสูตร
ว่าด้วยธรรมอันเลิศ สูตรที่ ๒
ว่าด้วยธรรมอันเลิศ สูตรที่ ๒
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ อปัณณกวรรค อัคคสูตร ที่ ๒ (Royal Thai Volume 21 · Mahachula Volume 21 · Mahamakut Volume 35 · Chaloem Phrakiat Volume 21)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 21, pp. 89–89 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 21, pp. 120–120
จตฺตาริมานิ ภิกฺขเว อคฺคานิ. กตมานิ จตฺตาริ ? รูปคฺคํ เวทนคฺคํ (๑) สญฺญคฺคํ (๒) ภวคฺคํ. อิมานิ โข ภิกฺขเว จตฺตาริ อคฺคานีติ. ปญฺจมํ.
- 1ฉ. เวทนาคฺคํ
- 2ฉ. สญฺญาคฺคํ
ภิกษุทั้งหลาย ธรรมอันเลิศ ๔ ประการนี้
ธรรมอันเลิศ ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ
๑. รูปอันเลิศ ๒. เวทนาอันเลิศ
๓. สัญญาอันเลิศ ๔. ภพอันเลิศ
ภิกษุทั้งหลาย ธรรมอันเลิศ ๔ ประการนี้แล
ทุติยอัคคสูตรที่ ๙ จบ
- 1ธรรมอันเลิศ ในที่นี้หมายถึงรูป เวทนา สัญญาที่พิจารณาแล้วบรรลุอรหัตตผล และภพคืออัตภาพที่ บุคคลดำรงอยู่แล้วสามารถบรรลุอรหัตตผลได้ (องฺ.จตุกฺก.อ. ๒/๗๔-๗๕/๓๕๙)
End of อัคคสูตร ที่ ๒