พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ · อานิสังสวรรค
๔. ทุกขสูตร
เล่ม ๒๒Text layerBuddha’s wordsItems ๓๗๐ (Royal Thai)4/11 in อานิสังสวรรค4 editions
๔. ทุกฺขสุตฺต
๔. ทุกขสูตร
ว่าด้วยความเป็นทุกข์
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ อานิสังสวรรค ทุกขสูตร (Royal Thai Volume 22 · Mahachula Volume 22 · Mahamakut Volume 36 · Chaloem Phrakiat Volume 22)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 22, pp. 419–419 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 22, pp. 622–622
บาลี (มหาจุฬาฯ)
โส วต ภิกฺขเว ภิกฺขุ กญฺจิ สงฺขารํ สุขโต สมนุปสฺสนฺโต ฯเปฯ สพฺพสงฺขาเร (๑) ทุกฺขโต สมนุปสฺสนฺโต ฯเปฯ ฐานเมตํ วิชฺชติ. จตุตฺถํ.
Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
- 1อิ.ม.สี. สพฺพสงฺขารํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
ภิกษุทั้งหลาย
๑. เป็นไปไม่ได้เลยที่ภิกษุผู้พิจารณาเห็นสังขารว่าเป็นสุข
ฯลฯ
ภิกษุทั้งหลาย
๑. เป็นไปได้ที่ภิกษุผู้พิจารณาเห็นสังขารทั้งปวงว่าเป็นทุกข์
ฯลฯ
ทุกขสูตรที่ ๔ จบ
End of ๔. ทุกขสูตร