arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ · เทวตาวรรค

อรหัตตสูตร

เล่ม ๒๒

Text layerBuddha’s wordsItems ๓๓๗ (Royal Thai)2/10 in เทวตาวรรค4 editions

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ เทวตาวรรค อรหัตตสูตร (Royal Thai Volume 22 · Mahachula Volume 22 · Mahamakut Volume 36 · Chaloem Phrakiat Volume 22)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 22, pp. 584–584

Page 584

๒. อรหัตตสูตร

ว่าด้วยผู้ควรบรรลุและไม่ควรบรรลุอรหัตตผล

{๓๓๗} [๖๖] "ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุยังละธรรม ๖ ประการไม่ได้ย่อมเป็นผู้ ไม่สามารถที่จะทำให้แจ้งซึ่งอรหัตได้ ธรรม ๖ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) ถีนะ (ความหดหู่) (๒) มิทธะ (ความเคลิบเคลิ้ม)

(๓) อุทธัจจะ (ความฟุ้งซ่าน) (๔) กุกกุจจะ (ความรำคาญ)

(๕) ความไม่มีศรัทธา (๖) ความประมาท

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุยังละธรรม ๖ ประการนี้ไม่ได้แล้ว ย่อมเป็น ผู้ไม่สามารถที่จะทำให้แจ้งซึ่งอรหัตได้

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุละธรรม ๖ ประการได้แล้ว ย่อมเป็นผู้สามารถ ที่จะทำให้แจ้งซึ่งอรหัตได้ ธรรม ๖ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) ถีนะ (๒) มิทธะ

(๓) อุทธัจจะ (๔) กุกกุจจะ

(๕) ความไม่มีศรัทธา (๖) ความประมาท

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุละธรรม ๖ ประการนี้ได้แล้ว ย่อมเป็นผู้ สามารถที่จะทำให้แจ้งซึ่งอรหัตได้

๓. มิตตสูตร

ว่าด้วยคุณและโทษของการมีมิตร

{๓๓๘} [๖๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่ภิกษุผู้มีมิตรชั่ว มีสหายชั่ว มีจิตน้อม ไปในคนชั่ว ซ่องเสพ คบหา เข้าไปนั่งใกล้มิตรชั่ว และประพฤติตามอย่างมิตร