พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ · สมณวรรค
สมณสูตร
เล่ม ๒๐Text layerBuddha’s wordsItems ๕๒๑ (Royal Thai)1/11 in สมณวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ สมณวรรค สมณสูตร (Royal Thai Volume 20 · Mahachula Volume 20 · Mahamakut Volume 34 · Chaloem Phrakiat Volume 20)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 20, pp. 349–349
(๙) ๔. สมณวรรค
๑. สมณสูตร
ว่าด้วยกิจของสมณะ ๓ อย่าง
{๕๒๑} [๙๙๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กิจของสมณะที่สมณะควรทำมี ๓ อย่าง ๓ อย่างคืออะไรบ้าง คือ
(๑) การสมาทานอธิสีลสิกขา สิกขาคือศีลอันยิ่ง
(๒) การสมาทานอธิจิตตสิกขา สิกขาคือจิตอันยิ่ง
(๓) การสมาทานอธิปัญญาสิกขา สิกขาคือปัญญาอันยิ่ง
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กิจของสมณะที่สมณะควรทำมี ๓ อย่างนี้แล
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เพราะฉะนั้นแล เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้ว่า ‘เราจักมีความพอใจอย่างแรงกล้าในการสมาทานอธิสีลสิกขา เราจักมีความพอใจอย่างแรงกล้าในการสมาทานอธิจิตตสิกขา เราจักมีความพอใจอย่างแรงกล้าในการสมาทานอธิปัญญาสิกขา’ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แล”
๒. คัทรภสูตร
ว่าด้วยภิกษุที่ไร้ไตรสิกขาเปรียบเหมือนลาในฝูงโค
{๕๒๒} [๙๙๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ลาที่ติดตามไปเบื้องหลังฝูงโคถึงจะร้องว่า ‘แม้เราก็เป็นโค ๆ’ แต่สี เสียง และรอยเท้าของมันหาเหมือนโคไม่ มันเป็นได้แค่เดินตามหลังฝูงโคพลางร้องว่า ‘แม้เราก็เป็นโค ๆ’ ดังนี้เท่านั้น แม้ฉันใด
End of สมณสูตร