พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ตติยปัณณาสก์ · อาปายิกวรรค
อาปายิกสูตร
เล่ม ๒๐Text layerBuddha’s wordsItems ๕๕๓ (Royal Thai)1/10 in อาปายิกวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ตติยปัณณาสก์ อาปายิกวรรค อาปายิกสูตร (Royal Thai Volume 20 · Mahachula Volume 20 · Mahamakut Volume 34 · Chaloem Phrakiat Volume 20)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 20, pp. 401–401
(๑๒) ๒. อาปายิกวรรค
๑. อาปายิกสูตร
ว่าด้วยบุคคล ๓ ประเภทที่ต้องไปอบายภูมิ
{๕๕๓} [๑๐๓๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลายบุคคล ๓ ประเภทนี้จักต้องไปอบายจักต้องไปนรกเพราะไม่ละการกระทำนี้ บุคคล ๓ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ(๑) ผู้ที่ไม่ใช่พรหมจารีแต่ปฏิญาณตนว่าเป็นพรหมจารี
(๒) คนที่โจทท่านที่มีพรหมจรรย์บริสุทธิ์ ประพฤติพรหมจรรย์หมดจด ด้วยกรรมเป็นข้าศึกแก่พรหมจรรย์อันไม่มีมูล(๓) คนที่มีวาทะอย่างนี้มีทิฏฐิอย่างนี้ว่า ‘โทษในกามไม่มี’ ถึงความเป็นผู้ตกในกามทั้งหลาย
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๓ ประเภทนี้จักต้องไปอบาย จักต้องไปนรกเพราะไม่ละการกระทำนี้”
๒. ทุลลภสูตร
ว่าด้วยบุคคลหาได้ยาก ๓ ประเภท
{๕๕๔} [๑๐๓๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความปรากฏแห่งบุคคล ๓ ประเภท หาได้ยากในโลก บุคคล ๓ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ(๑) พระตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
(๒) บุคคลผู้แสดงธรรมวินัยที่พระตถาคตประกาศแล้ว
(๓) กตัญญูกตเวทีบุคคล
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความปรากฏแห่งบุคคล ๓ ประเภทนี้แลหาได้ยากในโลก”
End of อาปายิกสูตร