arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ · โลณผลวรรค

สรทสูตร

เล่ม ๒๐

Text layerBuddha’s wordsItems ๕๓๔ (Royal Thai)3/11 in โลณผลวรรค4 editions

๓. สรทสุตฺต

๓. สรทสูตร

ว่าด้วยธรรมจักษุกับท้องฟ้าในสารทกาล

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ โลณผลวรรค สรทสูตร (Royal Thai Volume 20 · Mahachula Volume 20 · Mahamakut Volume 34 · Chaloem Phrakiat Volume 20)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 20, pp. 236–236 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 20, pp. 328–328

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เสยฺยถาปิ ภิกฺขเว สรทสมเย วิทฺเธ วิคตวลาหเก เทเว อาทิจฺโจ นภํ อพฺภุสฺสกฺกมาโน (๑) สพฺพํ อากาสคตํ ตมคตํ (๒) อภิวิหจฺจ ภาสเต จ ตปเต จ วิโรจติ จ.

เอวเมว โข ภิกฺขเว ยโต อริยสาวกสฺส วิรชํ วีตมลํ ธมฺมจกฺขุํ อุทปาทิ, (๓) สห ทสฺสนุปฺปาทา ภิกฺขเว อริยสาวกสฺส ตีณิ สญฺโญชนานิ ปหียนฺติ สกฺกายทิฏฺฐิ วิจิกิจฺฉา สีลพฺพตปรามาโส.

อถาปรํ ทฺวีหิ ธมฺเมหิ นิยฺยาติ อภิชฺฌาย จ พฺยาปาเทน จ, โส วิวิจฺเจว กาเมหิ วิวิจฺจ อกุสเลหิ ธมฺเมหิ สวิตกฺกํ สวิจารํ วิเวกชํ ปีติสุขํ ปฐมํ ฌานํ อุปสมฺปชฺช วิหรติ. ตสฺมึ เจ ภิกฺขเว สมเย อริยสาวโก กาลํ กเรยฺย. นตฺถิ ตํ (๔) สญฺโญชนํ เยน สญฺโญชเนน สํยุตฺโต อริยสาวโก ปุนยิมํ (๕) โลกํ อาคจฺเฉยฺยาติ. ตติยํ.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1สี.อิ. อพฺภุสฺสุกฺกมาโน
  2. 2ก. ตมํ
  3. 3ฉ. อุปฺปชฺชติ
  4. 4ม. ตสฺส
  5. 5ฉ.ม. ปุน อิมํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุทั้งหลาย เมื่อท้องฟ้าแจ่มใสปราศจากเมฆหมอกในสารทกาล ดวง อาทิตย์ส่องแสงไปทั่วท้องฟ้า ขจัดความมืดมัวที่อยู่ในอากาศทั้งหมด ส่องแสง แผด แสงและส่องสว่างอยู่ ฉันใด

ฉันนั้นเหมือนกันแล เมื่อธรรมจักษุ ที่ปราศจากธุลี ปราศจากมลทินเกิดแก่ อริยสาวก พร้อมกับการเกิดขึ้นแห่งทัสสนะ อริยสาวกย่อมละสังโยชน์ ประการ คือ สักกายทิฏฐิ (ความเห็นว่าเป็นตัวของตน) วิจิกิจฉา (ความลังเลสงสัย) และ สีลัพพตปรามาส (ความถือมั่นศีลพรต)ลำดับต่อมา อริยสาวกออกจากธรรม ๒ ประการ คือ อภิชฌา (ความเพ่งเล็ง อยากได้ของเขา) และพยาบาท (ความคิดร้าย) อริยสาวกนั้นสงัดจากกามและอกุศล ธรรมทั้งหลาย บรรลุปฐมฌานที่มีวิตก วิจาร ปีติและสุขอันเกิดแต่วิเวกอยู่ภิกษุทั้งหลาย ถ้าอริยสาวกพึงตายลงในขณะนั้น เธอไม่มีสังโยชน์ที่เป็นเหตุ ให้ต้องกลับมาสู่โลกนี้อีก

สรทสูตรที่ ๓ จบ

Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. 1สารทกาล หมายถึงฤดูใบไม้ร่วง
  2. 2ธรรมจักษุ ในที่นี้หมายถึงดวงตาเห็นธรรม คือการบรรลุโสดาปัตติมรรคที่กำหนดรู้อริยสัจ ๔ (องฺ.ติก.อ. ๒/๙๕/๒๔๙)