arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต ตติยปัณณาสก์ · ปัจโจโรหณิวรรค

ปุพพังคสูตร

เล่ม ๒๔

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๒๑ (Royal Thai)9/10 in ปัจโจโรหณิวรรค4 editions

๙. ปุพพังคมสูตร

ว่าด้วยสัมมาทิฏฐิเป็นเบื้องต้นแห่งกุศลธรรม

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต ตติยปัณณาสก์ ปัจโจโรหณิวรรค ปุพพังคสูตร (Royal Thai Volume 24 · Mahachula Volume 24 · Mahamakut Volume 38 · Chaloem Phrakiat Volume 24)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 24, pp. 275–275

The Mahachula Pali of this passage is not in the e-tipitaka data.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุทั้งหลาย เมื่อดวงอาทิตย์อุทัยอยู่ ย่อมมีแสงอรุณขึ้นมาก่อน เป็น บุพนิมิต ฉันใด สัมมาทิฏฐิก็เป็นตัวนำ เป็นบุพนิมิตแห่งกุศลธรรมทั้งหลาย ฉันนั้นผู้มีสัมมาทิฏฐิ ย่อมมีสัมมาสังกัปปะ

ผู้มีสัมมาสังกัปปะ ย่อมมีสัมมาวาจา

ผู้มีสัมมาวาจา ย่อมมีสัมมากัมมันตะ

ผู้มีสัมมากัมมันตะ ย่อมมีสัมมาอาชีวะ

ผู้มีสัมมาอาชีวะ ย่อมมีสัมมาวายามะ

ผู้มีสัมมาวายามะ ย่อมมีสัมมาสติ

ผู้มีสัมมาสติ ย่อมมีสัมมาสมาธิ

ผู้มีสัมมาสมาธิ ย่อมมีสัมมาญาณะ

ผู้มีสัมมาญาณะ ย่อมมีสัมมาวิมุตติ

ปุพพังคมสูตรที่ ๙ จบ

Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. 1เป็น ๑๐ ประการ โดยนับจำนวนองค์ธรรมตามข้อ ๑๒๒