arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ · เสฏฐวรรค

พหุลีกาตัพพาพหุลีกาตัพพธรรมสูตร

เล่ม ๒๔

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๘๕ (Royal Thai)8/10 in เสฏฐวรรค4 editions

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ เสฏฐวรรค พหุลีกาตัพพาพหุลีกาตัพพธรรมสูตร (Royal Thai Volume 24 · Mahachula Volume 24 · Mahamakut Volume 38 · Chaloem Phrakiat Volume 24)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 24, pp. 284–285

Page 284

๗. ภาเวตัพพธัมมสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ควรบำเพ็ญและไม่ควรบำเพ็ญ

{๑๘๔} [๑๙๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรบำเพ็ญและ ธรรมที่ไม่ควรบำเพ็ญแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า"ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรบำเพ็ญเป็นไฉน คือ การฆ่าสัตว์ ... ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรบำเพ็ญ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรบำเพ็ญเป็นไฉน คือ เจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ... ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่ควรบำเพ็ญ”

๘. พหุลีกาตัพพธัมมสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ควรทำให้มากและไม่ควรทำให้มาก

{๑๘๕} [๑๙๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรทำให้มากและ ธรรมที่ไม่ควรทำให้มากแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรทำให้มากเป็นไฉน คือ การฆ่าสัตว์ ... ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรทำให้มาก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรทำให้มากเป็นไฉน คือ เจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ... ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่ควรทำให้มาก”

Page 285

๙. อนุสสริตัพพธัมมสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ควรระลึกและไม่ควรระลึก

{๑๘๖} [๑๙๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรระลึกและธรรมที่ ไม่ควรระลึกแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรระลึกเป็นไฉน คือ การฆ่าสัตว์ ... ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรระลึก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรระลึกเป็นไฉน คือ เจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ... ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่ควรระลึก”

๑๐. สัจฉิกาตัพพธัมมสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ควรทำให้แจ้งและไม่ควรทำให้แจ้ง

{๑๘๗} [๑๙๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรทำให้แจ้งและ ธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้งแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลฺรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้งเป็นไฉน คือ การฆ่าสัตว์ ... ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้ง

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรทำให้แจ้งเป็นไฉน คือ เจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์.... ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่ควรทำให้แจ้ง”

จบ เสฏฐวรรคที่ ๔

-----------------------------------

๕. เสวิตัพพาเสวิตัพพวรรค

๑. นเสวิตัพพาทิสูตร

ว่าด้วยบุคคลผู้ควรเสวนาและไม่ควรเสวนาเป็นต้น

{๑๘๘} [๑๙๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ไม่ควรเสวนาด้วย ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ (๒) เป็นผู้ชอบลักทรัพย์

(๓) เป็นผู้ชอบประพฤติผิดในกาม (๔) เป็นผู้ชอบพูดเท็จ

(๕) เป็นผู้ชอบพูดส่อเสียด (๖) เป็นผู้ชอบพูดคำหยาบ

(๗) เป็นผู้ชอบพูดเพ้อเจ้อ

(๘) มีความเพ่งเล็งอยากได้ของของผู้อื่น

(๙) มีจิตปองร้าย (๑๐) มีความเห็นผิด

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แล ไม่ควรเสวนาด้วย

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการควรเสวนาด้วยธรรม ๑๐ ประการ คืออะไรบ้างคือ

(๑) เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์

(๒) เป็นผู้เว้นขาดจากการลักทรัพย์

(๓) เป็นผู้เว้นขาดจากการประพฤติผิดในกาม

(๔) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเท็จ

(๕) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดส่อเสียด

(๖) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดคำหยาบ

(๗) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเพ้อเจ้อ

(๘) เป็นผู้ไม่อยากได้ของของผู้อื่น

----------------------------------

(๙) มีจิตไม่คิดปองร้าย

(๑๐) มีความเห็นชอบ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แล ควรเสวนาด้วย

[๒๐๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลายบุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ไม่ควรคบหา ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ควรคบหา ...

[๒๐๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลายบุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ไม่ควรเข้าไปนั่งใกล้ ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการควรเข้าไปนั่งใกล้ ...

[๒๐๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ เป็นผู้ไม่ควรบูชา ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการเป็นผู้ควรบูชา ...

[๒๐๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ เป็นผู้ไม่ควรสรรเสริญ ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการเป็นผู้ควรสรรเสริญ ...

[๒๐๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ เป็นผู้ไม่ควรเคารพ ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการเป็นผู้ควรเคารพ ...

[๒๐๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ เป็นผู้ไม่ควรยำเกรง ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการเป็นผู้ควรยำเกรง ...

End of พหุลีกาตัพพาพหุลีกาตัพพธรรมสูตร