พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ · กิมพิลวรรค
๙. คีตสูตร
เล่ม ๒๒Text layerBuddha’s wordsItems ๒๐๙ (Royal Thai)9/10 in กิมพิลวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ กิมพิลวรรค คีตสูตร (Royal Thai Volume 22 · Mahachula Volume 22 · Mahamakut Volume 36 · Chaloem Phrakiat Volume 22)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 22, pp. 351–351
๙. คีตัสสรสูตร
ว่าด้วยโทษของการขับร้องด้วยเสียงยาว
{๒๐๙} [๒๐๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษของภิกษุผู้กล่าวธรรมด้วยเสียงขับร้องที่ยาวมี ๕ ประการนี้ โทษ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ตนเองย่อมกำหนัดในเสียงนั้น
(๒) ผู้อื่นย่อมกำหนัดในเสียงนั้น
(๓) พวกคฤหบดีย่อมกล่าวโทษว่า ‘พวกสมณศากยบุตรเหล่านี้ขับร้องเหมือนพวกเราขับร้องกัน’
(๔) เมื่อภิกษุพอใจทำเสียง ความเสื่อมแห่งสมาธิย่อมมี
(๕) ประชุมชนในภายหลังย่อมถือเป็นแบบอย่าง
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษของภิกษุผู้กล่าวธรรมด้วยเสียงขับร้องที่ยาวมี ๕ ประการนี้แล”
๑๐. มุฏฐัสสติสูตร
ว่าด้วยโทษและคุณของการนอนหลับ
{๒๑๐} [๒๑๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษของภิกษุผู้นอนหลับหลงลืมสติ ไม่มีสัมปชัญญะมี ๕ ประการนี้ โทษ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) หลับเป็นทุกข์ (๒) ตื่นเป็นทุกข์
(๓) ฝันร้าย (๔) เทวดาไม่รักษา
(๕) อสุจิเคลื่อน
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษของภิกษุผู้นอนหลับหลงลืมสติ ไม่มีสัมปชัญญะ มี ๕ ประการนี้แล
End of ๙. คีตสูตร