arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ · กิมพิลวรรค

๙. คีตสูตร

เล่ม ๒๒

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๐๙ (Royal Thai)9/10 in กิมพิลวรรค4 editions

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ กิมพิลวรรค คีตสูตร (Royal Thai Volume 22 · Mahachula Volume 22 · Mahamakut Volume 36 · Chaloem Phrakiat Volume 22)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 22, pp. 351–351

Page 351

๙. คีตัสสรสูตร

ว่าด้วยโทษของการขับร้องด้วยเสียงยาว

{๒๐๙} [๒๐๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษของภิกษุผู้กล่าวธรรมด้วยเสียงขับร้องที่ยาวมี ๕ ประการนี้ โทษ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ตนเองย่อมกำหนัดในเสียงนั้น

(๒) ผู้อื่นย่อมกำหนัดในเสียงนั้น

(๓) พวกคฤหบดีย่อมกล่าวโทษว่า ‘พวกสมณศากยบุตรเหล่านี้ขับร้องเหมือนพวกเราขับร้องกัน’

(๔) เมื่อภิกษุพอใจทำเสียง ความเสื่อมแห่งสมาธิย่อมมี

(๕) ประชุมชนในภายหลังย่อมถือเป็นแบบอย่าง

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษของภิกษุผู้กล่าวธรรมด้วยเสียงขับร้องที่ยาวมี ๕ ประการนี้แล”

๑๐. มุฏฐัสสติสูตร

ว่าด้วยโทษและคุณของการนอนหลับ

{๒๑๐} [๒๑๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษของภิกษุผู้นอนหลับหลงลืมสติ ไม่มีสัมปชัญญะมี ๕ ประการนี้ โทษ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) หลับเป็นทุกข์ (๒) ตื่นเป็นทุกข์

(๓) ฝันร้าย (๔) เทวดาไม่รักษา

(๕) อสุจิเคลื่อน

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษของภิกษุผู้นอนหลับหลงลืมสติ ไม่มีสัมปชัญญะ มี ๕ ประการนี้แล