พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ · กิมพิลวรรค
๒. ธัมมัสสวนสูตร
เล่ม ๒๒Text layerBuddha’s wordsItems ๒๐๒ (Royal Thai)2/10 in กิมพิลวรรค4 editions
๒. ธมฺมสฺสวนสุตฺต
๒. ธัมมัสสวนสูตร
ว่าด้วยการฟังธรรม
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ กิมพิลวรรค ธัมมัสสวนสูตร (Royal Thai Volume 22 · Mahachula Volume 22 · Mahamakut Volume 36 · Chaloem Phrakiat Volume 22)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 22, pp. 232–232 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 22, pp. 344–344
ปญฺจิเม ภิกฺขเว อานิสํสา ธมฺมสฺสวเน. กตเม ปญฺจ? อสฺสุตํ สุณาติ, สุตํ ปริโยทาเปติ, กงฺขํ วิตรติ. (๑) ทิฏฺฐิ อุชุํ กโรติ, จิตฺตมสฺส ปสีทติ. อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อานิสํสา ธมฺมสฺสวเนติ. ทุติยํ.
- 1ฉ. วิตรติ
ภิกษุทั้งหลาย การฟังธรรมมีอานิสงส์ ๕ ประการนี้
อานิสงส์ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ
๑. ได้ฟังสิ่งที่ยังไม่เคยฟัง
๒. เข้าใจชัดสิ่งที่ได้ฟังแล้ว
๓. บรรเทาความสงสัยเสียได้
๔. ทำความเห็นได้ตรง
๕. จิตของผู้ฟังธรรมย่อมเลื่อมใส
ภิกษุทั้งหลาย การฟังธรรมมีอานิสงส์ ๕ ประการนี้แล
ธัมมัสสวนสูตรที่ ๒ จบ
End of ๒. ธัมมัสสวนสูตร