พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ตติยปัณณาสก์ · ผาสุวิหารวรรค
๗. สีลสูตร
เล่ม ๒๒Text layerBuddha’s wordsItems ๑๐๗ (Royal Thai)7/10 in ผาสุวิหารวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ตติยปัณณาสก์ ผาสุวิหารวรรค สีลสูตร (Royal Thai Volume 22 · Mahachula Volume 22 · Mahamakut Volume 36 · Chaloem Phrakiat Volume 22)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 22, pp. 188–188
๗. สีลสูตร
ว่าด้วยคุณสมบัติของสงฆ์ผู้เป็นนาบุญ
{๑๐๗} [๑๐๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อมเป็นผู้ควรแก่ของคำนับ เป็นผู้ควรแก่ของต้อนรับ เป็นผู้ควรแก่ของทำบุญ เป็นผู้ควรทำอัญชลี เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้(๑) เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยศีล
(๒) เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยสมาธิ
(๓) เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยปัญญา
(๔) เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิมุตติ
(๕) เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิมุตติญาณทัสสนะ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนื้แล ย่อมเป็นผู้ควรแก่ของคำนับ เป็นผู้ควรแก่ของต้อนรับ เป็นผู้ควรแก่ของทำบุญ เป็น ผู้ควรทำอัญชลี เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า”
๘. อเสขสูตร
ว่าด้วยคุณสมบัติของสงฆ์ผู้เป็นนาบุญ
{๑๐๘} [๑๐๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อมเป็นผู้ควรแก่ของคำนับ ... เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้(๑) เป็นผู้ประกอบด้วยศีลขันธ์อันเป็นของพระอเสขะ
(๒) เป็นผู้ประกอบด้วยสมาธิขันธ์อันเป็นของพระอเสขะ
End of ๗. สีลสูตร