พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ · สัญญาวรรค
๙. นิพพิทาสูตร
เล่ม ๒๒Text layerBuddha’s wordsItems ๖๙ (Royal Thai)9/10 in สัญญาวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ สัญญาวรรค นิพพิทาสูตร (Royal Thai Volume 22 · Mahachula Volume 22 · Mahamakut Volume 36 · Chaloem Phrakiat Volume 22)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 22, pp. 121–121
๙. นิพพิทาสูตร
ว่าด้วยธรรมที่อำนวยผลให้บรรลุนิพพาน
{๖๙} [๖๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้ มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเบื่อหน่าย เพื่อความคลายกำหนัด เพื่อดับสนิท เพื่อเข้าไปสงบ เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อตรัสรู้ เพื่อนิพพานโดยส่วนเดียว ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้(๑) พิจารณาเห็นว่าไม่งามในกาย
(๒) มีความสำคัญว่าเป็นของปฏิกูลในอาหาร
(๓) มีความสำคัญว่าไม่น่ายินดีในโลกทั้งปวง
(๔) พิจารณาเห็นว่าไม่เที่ยงในสังขารทั้งปวง
(๕) เข้าไปตั้งมรณสัญญาไว้ในภายใน
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้แลอันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเบื่อหน่าย เพื่อความคลายกำหนัด เพื่อดับสนิท เพื่อเข้าไปสงบ เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อตรัสรู้ เพื่อนิพพานโดยส่วนเดียว”
๑๐. อาสวักขยสูตร
ว่าด้วยธรรมที่อำนวยผลให้สิ้นอาสวะ
{๗๐} [๗๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้อันบุคคลเจริญแล้ว ทำ ให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นไปแห่งอาสวะทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการ คืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้(๑) พิจารณาเห็นว่าไม่งามในกาย
(๒) มีความสำคัญว่าเป็นของปฏิกูลในอาหาร
End of ๙. นิพพิทาสูตร