พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ · อาวาสิกวรรค
๓. โสภณสูตร
เล่ม ๒๒Text layerBuddha’s wordsItems ๒๓๓ (Royal Thai)3/10 in อาวาสิกวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ อาวาสิกวรรค โสภณสูตร (Royal Thai Volume 22 · Mahachula Volume 22 · Mahamakut Volume 36 · Chaloem Phrakiat Volume 22)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 22, pp. 372–372
๓. โสภณสูตร
ว่าด้วยธรรมของเจ้าอาวาสผู้ทำอาวาสให้งดงาม
{๒๓๓} [๒๓๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุเจ้าอาวาสผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อมยังอาวาสให้งาม ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) เป็นผู้มีศีล ... ศึกษาอยู่ในสิกขาบททั้งหลาย
(๒) เป็นพหูสูต ... แทงตลอดด้วยปัญญา
(๓) เป็นผู้มีวาจาไพเราะ ... ให้ผู้ฟังเข้าใจเนื้อความได้ชัด
(๔) เป็นผู้สามารถที่จะชี้แจงผู้เข้าไปหาให้เห็นแจ้ง ให้สมาทาน ให้อาจหาญ ให้ร่าเริงด้วยธรรมกถา <*> ได้(๕) เป็นผู้ได้ฌาน ๔ ที่ก้าวล่วงกามาพจรจิต เป็นธรรมเครื่อง อยู่เป็นสุขในปัจจุบันตามความปรารถนา ได้โดยไม่ยาก โดยไม่ลำบากดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุเจ้าอาวาสผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แลย่อมยังอาวาสให้งาม”
๔. พหูปการสูตร
ว่าด้วยธรรมของเจ้าอาวาสผู้มีอุปการะมากแก่วัด
{๒๓๔} [๒๓๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุเจ้าอาวาสผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อมเป็นผู้มีอุปการะมากแก่อาวาส ธรรม ๕ ประการเป็นไฉน คือ(๑) เป็นผู้มีศีล ... สมาทานศึกษาอยู่ในสิกขาบททั้งหลาย
(๒) เป็นพหูสูต ... แทงตลอดด้วยปัญญา
(๓) ปฏิสังขรณ์เสนาสนะที่หักพัง
- ธรรมีกถา - ผู้รวบรวม
End of ๓. โสภณสูตร