พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ · จาลวรรค
โวหารสูตร ที่ ๒
เล่ม ๒๓Text layerBuddha’s wordsItems ๑๖๕ (Royal Thai)15/17 in จาลวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ จาลวรรค โวหารสูตร ที่ ๒ (Royal Thai Volume 23 · Mahachula Volume 23 · Mahamakut Volume 37 · Chaloem Phrakiat Volume 23)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 23, pp. 390–391
๗. อนริยโวหารสูตร
ว่าด้วยอนริยโวหาร ๘ ประการ
{๑๖๔} [๖๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อนริยโวหาร คือถ้อยคำแบบอนารยชนมี ๘ ประการนี้ อนริยโวหาร ๘ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้เห็นว่าได้เห็น
(๒) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้ยินว่าได้ยิน
(๓) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้ทราบว่าได้ทราบ
(๔) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้รู้ว่าได้รู้
(๕) พูดถึงสิ่งที่ได้เห็นว่าไม่ได้เห็น
(๖) พูดถึงสิ่งที่ได้ยินว่าไม่ได้ยิน
(๗) พูดถึงสิ่งที่ได้ทราบว่าไม่ได้ทราบ
(๘) พูดถึงสิ่งที่ได้รู้ว่าไม่ได้รู้
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อนริยโวหารมี ๘ ประการนี้แล”
๘. อริยโวหารสูตร
ว่าด้วยอริยโวหาร ๘ ประการ
{๑๖๕} [๖๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยโวหาร คือถ้อยคำแบบอารยชนมี ๘ ประการนี้ อริยโวหาร ๘ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้เห็นว่าไม่ได้เห็น
(๒) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้ยินว่าไม่ได้ยิน
(๓) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้ทราบว่าไม่ได้ทราบ
(๔) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้รู้ว่าไม่ได้รู้
(๕) พูดถึงสิ่งที่ได้เห็นว่าได้เห็น
- ๑สัญญาเวทยิตนิโรธ การดับสัญญาและเวทนา เป็นวิโมกข์ที่สูงเยี่ยมเพราะนามขันธ์ ๔ บริสุทธิ์ คือพรากพ้นออกจากปัจจนีกธรรมอย่างเต็มที่ (ที.ม.อ. ๑๑๓)
(๖) พูดถึงสิ่งที่ได้ยินว่าได้ยิน
(๗) พูดถึงสิ่งที่ได้ทราบว่าได้ทราบ
(๘) พูดถึงสิ่งที่ได้รู้ว่าได้รู้
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยโวหารมี ๘ ประการนี้แล”
๙. ปริสาสูตร
ว่าด้วยบริษัท ๘ ประเภท
{๑๖๖} [๖๙] “ดูก่อนอานนท์ บริษัทมี ๘ ประเภทเหล่านี้แล บริษัท ๘ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ขัตติยบริษัท (๒) พราหมณบริษัท
(๓) คฤหบดีบริษัท (๔) สมณบริษัท
(๕) จาตุมหาราชิกบริษัท (๖) ดาวดึงสบริษัท
(๗) มารบริษัท (๘) พรหมบริษัท
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เรายังจำได้ว่า ‘เราเข้าไปยังขัตติยบริษัทหลายร้อยครั้ง ทั้งเราเคยนั่ง เคยปราศรัย เคยเข้าสนทนาในขัตติยบริษัทนั้น วรรณะของกษัตริย์เหล่านั้นเป็นเช่นใด ของเราก็เป็นเช่นนั้น เสียงของกษัตริย์เหล่านั้น เป็นเช่นใด ของเราก็เป็นเช่นนั้น เราชี้แจงกษัตริย์เหล่านั้นให้เห็นแจ้ง ให้สมาทาน ให้อาจหาญ ให้ร่าเริงด้วยธรรมีกถา เมื่อเราพูดอยู่ก็ไม่มีใครรู้ว่า ‘ผู้นี้คือใครหนอกำลังพูดอยู่ เป็นเทวดาหรือมนุษย์กัน’ ครั้นเราชี้แจงกษัตริย์เหล่านั้นให้เห็นแจ้ง ให้สมาทาน ให้อาจหาญ ให้ร่าเริงด้วยธรรมีกถาแล้วก็หายตัวไป เมื่อเราหายตัวไปแล้ว ก็ไม่มีใครรู้ว่า ‘ผู้นี้คือใครหนอหายตัวไปแล้ว เป็นเทวดาหรือมนุษย์กัน’
End of โวหารสูตร ที่ ๒