พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ · ยมกวรรค
ปริหานสูตร
เล่ม ๒๓Text layerBuddha’s wordsItems ๑๘๓ (Royal Thai)16/19 in ยมกวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ ยมกวรรค ปริหานสูตร (Royal Thai Volume 23 · Mahachula Volume 23 · Mahamakut Volume 37 · Chaloem Phrakiat Volume 23)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 23, pp. 421–421
ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๒ ประการนี้แล เป็นผู้สามารถในการปฏิบัติเพื่อเกื้อกูลแก่ผู้อื่น แต่ไม่เป็นผู้สามารถในการปฏิบัติเพื่อเกื้อกูลแก่ตนเอง (๘)
๙. ปริหานสูตร
ว่าด้วยธรรมเป็นเหตุให้พระเสขะเสื่อม
{๑๘๓} [๗๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๘ ประการนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ ธรรม ๘ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ความเป็นผู้ยินดีในการงาน
(๒) ความเป็นผู้ยินดีในการคุย
(๓) ความเป็นผู้ยินดีในการหลับ
(๔) ความเป็นผู้ยินดีในการคลุกคลีด้วยหมู่คณะ
(๕) ความเป็นผู้ไม่คุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย
(๖) ความเป็นผู้ไม่รู้จักประมาณในโภชนะ
(๗) ความเป็นผู้ยินดีในธรรมที่ทำให้เกี่ยวข้อง
(๘) ความเป็นผู้ยินดีในธรรมที่ทำให้เนิ่นช้า
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๘ ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ
{๑๘๔} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๘ ประการนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ ธรรม ๘ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ความเป็นผู้ไม่ยินดีในการงาน
(๒) ความเป็นผู้ไม่ยินดีในการคุย
(๓) ความเป็นผู้ไม่ยินดีในการหลับ
End of ปริหานสูตร